Frans Hesselberth
1 Mei t/m 16 Mei
01/05 Loge–aux-Chèvres – Bar sur Seine  Heerlijk   geslapen   in   de   gite,   waar   11   mensen   konden   slapen   maar   wij   hadden   het   rijk   voor   ons   alleen.   Thee   gezet   en   brood klaargemaakt.   Vlak   voor   we   weg   gaan   lezen   we   altijd   uit   het   Pelgrimsboekje   ‘n   gebed   of   verhaaltje.   Dit   keer   een   verhaaltje   over de   Em maüs   gangers   en   dat   op   Hemelvaartsdag.   Een   vreemde   combinatie   misschien   maar   wij   waren   er   enorm   door   geraakt.   Met   dit verhaal   gingen   we   om   8.45   op   pad.   Onderweg   spraken   we   er   verschillende   keren   over.   We   liepen het   dorp   uit   met   een   prachtige   blauwe   egale   lucht.   We   gingen   via   een   graspad   cq.   blubberpad!   ( het   had   gisteren   gehoost   )   naar   Villeneuve   sur   Chène.   Het   was   wel   een   heel   mooi   pad   dus   de blubber   namen   we   op   de   koop   toe.   In   een   bushokje   even   uitgerust.   Frans   wil   graag   meer   rusten dan   gisteren.   De   emoties   van   vanmorgen   kwamen   weer   boven   bij   mij.   Ik   vind   het   zo   erg   dat   Frans met   pijn   moet   lopen   terwijl   ik   eigenlijk   lekker   loop.   Heel   veel   voorbereidingen   getroffen   en   we hebben   hier   al   zo   lang   naar   uitgekeken,   het   werd   me   allemaal   te   veel.   Je   wilt   naar   boven   toe   niet opstandig   of   boos   worden   maar   ik   vind   het   wel   moeilijk   dit   te   aanvaarden.   Ik   weet   wel   dat   er ergere   dingen   zijn,   maar   als   je   een   mega   tocht   loopt   als   dit   dan   kun   je   aan   je   voeten   weinig hebben.   Ongemakken   horen   er   bij,   maar   constante   pijn   is   vreselijk.   Het   was   achteraf   een   heel bijzonder   moment,   in   dat   bushokje.   Frans   zei,   het   komt   allemaal   wel   goed.   En   geloof   het   of   niet,   we   gingen   weer   lopen   en   het   ging allemaal   veel   soepeler   en   sneller   dan   vorige   dagen.   ‘n   Wonder?   Ongelofelijk!   We   liepen   verder   door   een   prachtig   heuvelachtig landschap.   Je   kon   heel   ver   kijken   en   overal   lagen   her   en   der   lappen   dekens   van   koolzaad   bloemen,   een   schitterend   gezicht.   Het weer   was   wisselend.   Fris   en   veel   wind,   in   de   luwte   met   het   zonnetje   heerlijk   warm.   Soms   zag   je   een   lucht,   dat   je   dacht,   regenpak   aan?   Pak   aan   dus.   Achteraf   kwam   er   niks,   dus   rugzak   af   en   de hap   weer   uit.   Vlakbij   Briel   sur   Barse   vindt   Frans   op   straat   een   hoefijzer!   –   wat   geluk   betekent   -. We   keken   elkaar   aan   dat   was   genoeg.   We   hebben   het   opgeraapt   en   bij   een   kruis   gelegd   en   dank   u wel   gezegd.   Een   heel   bijzonder   moment.   Daarna   weer   verder   gelopen   en   gekeken   of   de   kerk   open was.   Hij   was   dicht.   Achteraf   waren   alle   kerken   vandaag   dicht.   Dit   vonden   we   heel   jammer   juist   op deze   voor   ons   bijzondere   dag.   Via   Marolles   les   Bailly   en   Poligny   naar   Bourguignons,   je   weet   wel   van de   Beuf   de   Bourguignons.   Het   lopen   van   Frans   ging   heel   goed,   niet   geheel   zonder   pijn   maar vergeleken   met   gisteren   liep   hij   op   veertjes.   Alleen   de   spieren   in   z’n   benen   spelen   op,   door   ‘n verkrampte   loophouding   van   eerdere   dagen.   Dat   wordt   dus   masseren   vanavond.   Ondertussen   kwam er   een   donkere   lucht   aan,   een   flinke   schuit   met   peren,   zeggen   we   dan.   Gauw   de   regenpakken   aangedaan,   hoes   over   de   rugzak   en   dit keer   niet   voor   niets.   Het   ging   hozen,   niet   te   zuinig,   dit   duurt   wel   een   1/2   uur.   Niet   veel   zou   je   zeggen,   maar   als   je   er   in   loopt, tussen   de   open   velden,   is   dit   lang   genoeg.   Met   de   regenkleding   zijn   we   heel   tevreden.In   Bourguignons   op   zoek   naar   ons   slaap adres.   Via   via   kwamen   we   er   achter   dat   de   dame   in   kwestie   er   mee   gestopt   was.   We   waren   dus   genoodzaakt   verder   te   lopen,   daar dit   het   enige   slaap   adres   van   dit   dorp   was.   2   Km   verderop   was   een   hotel   in   Bar   sur   Seine,   dus   via   de   N41   daar   heen   gelopen.   Niet de   veiligste   manier   maar   wel   de   kortste.   Via   de   berm   het   1e   de   beste   hotelletje   bereikt.   Het   was   gesloten!   Er   stond   een   bord   dat het   om   18.00   uur   open   ging.   Het   was   nu   net   5   uur   geweest,   en   er   stond   een   telefoon   nr   bij   dat   je   kon   bellen.Gedaan   dus.   De   keuken bleef   wel   dicht,   maar   Frans   heeft   in   de   badkamer   heerlijke   macaroni   gemaakt.   Dat   ging   er   in   als   koek.   Zeker   na   ‘n   tocht   van   24 Km!   Frans   was   wel   moe   maar   niet   zo   stuk   als   gisteren.   Vanavond   lekker   vroeg   naar   bed.   Het   was   een   bijzondere   dag   waar   we   heel dankbaar voor zijn. Groetjes van ons. Peta. 02/05 Bar sur Seine – Bagneux la Fasse Vandaag   zijn   we   om   08.45   vertrokken   vanuit   ons   hotel   even   boven   Bar   sur   Seine   naar   het   centrum   om   wat   inkopen   te   doen.   Bij   de boulangerie   waren   de   broodjes   kammewattus   nog   niet   klaar,   dus   eerst   naar   de   Eglise   (   kerk   )   St. Etienne   uit   de   16e   eeuw.   Bij   aankomst   was   deze   dicht.   Even   naar   de   pastorie.   Daar   kwam   net   een dame   aangelopen   die   ons   een   stempel   gaf   in   ons   pelgrimspaspoort   en   ook   de   kerk   open   deed. Ondanks   het   verval   van   deze   kerk,   wat   tekend   is   voor   veel   van   de   kerken   die   we   tot   nu   toe   hebben gezien   in   Frankrijk.   Je   kon   goed   de   glorie   zien   waarin   hij   vroeger   moet   zijn   geweest.   De   dame   liet ons    een    paar    pilaren    zien    waarop    een    Jacobsschelp    was    afgebeeld    als    teken    van    de pelgrimshistorie.   Volgens   ons   werd   deze   kerk   niet   meer   gebruikt   door   mensen.   Wel   door   dieren. Duiven   vlogen   in   het   rond   en   overal   muizenkeutels.   Is   dit   de   toekomst?   Nadat   we   een   kaars hebben   gebrand,   omdat   het   met   de   voet   flink   vooruit   gaat   sinds   gisteren,   verlieten   we   de   kerk. Boodschappen   gedaan   en   naar   de   apotheek   (   Farma   ceuterie   )   voor   wat   aanvulling   van   de   E.H.B.V.P   zak.   (   Eerste   Hulp   Bij   Voet Problemen   )   Ook   nog   koffie   gedronken   en   toen   eindelijk   op   pad.   Via   een   klein   paadje   liepen   we   Bar   sur    Seine    uit    en    kregen    aansluiting    met    de    GR    die    langs    de    Seine    loopt.    Wat    schets    onze verbazing?   Of   liever   niet,   er   komen   6   quods   van   de   route   af.   (   4   wielige   crossmotoren   )   Dus   je kunt   het   wel   raden...............Blubber!   Dat   werd   2   Km   ploeteren.   Halverwege   komen   er   nog   eens   wat Belgen   aan   die   met   een   4X4   Landrover   over   een   wandelpad   moeten   crossen!   Toen   we   in   Polisot aankwamen,    waren    we    aan    rust    en    aan    eten    toe.    Bij    een    picknick    bank    hebben    we    heerlijk spaghetti   gekookt,   met   ham   en   een   kaassaus   en   yoghurt   met   bosvruchten   toe.   Geheel   voldaan gingen   we   weer   op   pad.   Van   Polisot   naar   Avirey   Lingey.   Dat   was   een   flinke   klim,   maar   wat   een panorama’s,   schitterend   gewoon.   Aangekomen   in   Avirey   Lingey   bleek   de   Chambre   d’   Hôtes   vol   te zijn   en   de   Gite   d’   etappe   al   5   jaar   dicht.   Na   wat   vragen   in   het   dorp   kregen   we   een   slaapplaats   in   Bagneux   la   Fasse   en   een   dame   was bereid   ons   daar   te   brengen,   dus   bedankt   Jacobus,   want   we   hebben   nu   een   schitterende   Gite   d’   etappe   met   nog   2   Franse wandelaars. Dit was het voor vandaag. Au demain, tot morgen. Frans.                                           03/05 Bagneux la Fasse – Etourvy Eindelijk   ging   de   wekker,   hele   erge   kraakbedden,   ze   sliepen   lekker   maar   als   je   je   eigen   omdraaide   was   je   wakker.   Dus   saved   by the   bell.   Alles   opgeruimd   en   beneden   gegeten.   Dit   onderkomen   had   een   grote   zaal   +   keuken   waar   je   alles   mocht   gebruiken   en boven   stonden   zo’n   20   bedden.   Zoals   Frans   schreef   waren   we   daar   met   4.   Na   het   ontbijt   alles   afgesloten   en   de   sleutel   in   een   pot gestopt.   Dit   kan   hier   nog.   Dit   dorp   lag   in   een   dal   en   dat   is   niet   leuk.   ‘s   Middags   bij   aankomst   ga   je   steil   naar   beneden   en   gieren   je schenen   en   knieën.   ‘s   Morgens   (   met   nog   zere   schenen   van   gisteren   )   ga   je   steil   omhoog.   Dan   klapperen   je   kuiten.   ‘t   Is   ook   altijd wat   he?   Met   Frans   gaat   het   gelukkig   de   goede   kant   op.   Af   en   toe   een   paracetamolletje   en   dan   lukt   het   wel.   En   de   1e   Km   is   ‘s morgens   “even   op   gang   komen“.   Zoals   ik   al   zei,   we   gingen   steil   omhoog,   maar   als   je   dan   boven   bent   (   we   kunnen   het   niet   vaak genoeg   zeggen   )   dan   krijg   je   een   cadootje   hoor.   Wat   een   uitzicht!   Nederland   is   mooi   en   vlak.   Hier   kijk   je   gewoon   veel   verder   weg. Iets   wat   wij   in   grote   delen   van   Nederland   niet   kennen.   Halverwege   de   klim   kwamen   we   gelukkig   een   champagne   boertje   tegen.   Een   andere   man   zat   op   een   trekker   en   ging   al!   de   wijnranken   langs. Wij   vroegen   wat-ie   aan   het   doen   was.   Hij   vertelde   dat   met   de   trekker   een   smalle   gleuf   getrokken wordt   en   tegelijkertijd   wordt   daar   een   soort   kunstmest   ingespoten.   Met   de   banden   rijdt   hij   het dan   weer   dicht.   Het   was   een   rood   achtig   spul   dus   wij   dachten   (   wie   zijn   wij   )   ze   spuiten   een geheime   substantie   in   de   grond   wat   de   smaak   uniek   maakt.   Maar   we   hadden   het   fout.   Het   was   wel interresant.   Verder   geklommen   gingen   we   glooiend   verder.   Het   was   al   flink   warm,   dus   jas   uit.   In Bragelogne   gingen   we   koffie   drinken.   We   hebben   ons   daar   gelijk   omgekleed   dwz.   pijpen   eraf geritst   en   een   shirtje   aangetrokken   met   blote   mouwen.   En   ingesmeerd.   Ook   meteen   geprobeerd te   bellen   voor   een   slaapplaats.   Je   moet   eigenlijk   eerst   bellen   want   sommigen   staan   in   het   boekje     maar   dan   blijkt   dat   ze   al   jaren   geleden   er   al   meer   gestopt   zijn.   Dat   hebben   we   al   een   paar   keer   getroffen.   En   je   kunt   wel   ‘n nachtje   buiten   slapen,   maar   het   zal   gaan   sneeuwen!   Nee   ff   bellen.   Ik   kreeg   ‘n   man   aan   de   lijn,   na   eindelijk verbinding   te   hebben   gekregen,   die   ratelde   maar   door.   Ik   kon   er   geen   koek   van   bakken.   De   barman verteld   wat   de   bedoeling   was   en   die   nam   het   gesprek   over.   Bleek   dat   die   man   óók   gestopt   was.   Het andere   nummer   nam   maar   niet   op,   of   viel   weg.   De   barman   heeft   met   z’n   “vaste”   telefoon   wel   10   keer geprobeerd   verbinding   te   krijgen.   En   het   lukte!   We   kunnen   vanavond   in   ons   mandje   slapen.   Hoeft   niet buiten.   Barman   bedankt!   Naast   het   café   was   een   buursuper   dus   foerage   ingeslagen   en   weer   gauw   verder. Het   was   weer   warmer   geworden.   De   natuur   is   nu   zo   mooi,   de   bomen   komen   uit,   al   dat   jonge   groen.   Allerlei geuren   komen   je   tegemoet.   Heel   veel   koolzaad   velden   die   ook   heerlijk   geuren.   Aan   de   rand   van   het   bos gelunchd,   daarna   naar   Villiers-le-Bois   gelopen.   Een   schaduw   plek   bij   de   kerk   zorgde   voor   ‘n   welkome afkoeling.   Het   is   vandaag   of   stijgen   of   dalen,   heel   weinig   vlak,   tussen   de   velden   door,   dus   volop   in   de   zon. In   de   verte   lag   Etourvy,   en   wat   denk   je?   Het   lag   in   een   diep   dal!    Dit   ging   echt   heel   erg   steil   naar beneden   je   voelt   je   schenen   via   je   knieën   zo   je   bovenbenen   inschieten.   Mama   Mia,   met   hele   kleine   pasjes, voetje   voor   voetje,   -   dan   vangen   je   knieën   dat   beter   op-   Beneden   aangekomen   gevraagd   waar   we   moeten   zijn.   Een   man   zei   tegen Frans,   stap   maar   in,   ik   breng   je.   Ik   ben   bij   de   rugzakken   gebleven.   Al   gauw   was   hij   weer   terug.   Tot   nu   toe   hebben   we   hier   in Frankrijk   hele   behulpzame   mensen   getroffen   hoor,   dat   moet   wel   even   gezegd   worden   hoor.   Sjappo   We   zijn   terecht   gekomen   in een   soort   buurthuis.   1   Zaaltje   met   tafels   en   stoelen,   douche,   wc   +   1   zaaltje   met   6   bedden,   en   weer   met   4   want   de   franse wandelaars   zijn   ook   tot   hier   gekomen.   We   kunnen   bij   Madam   eten.   Dat   heeft   gesmaakt   zeg.   Heel   erg   lekkere   soep.   Heel   malse rundvlees,   sla,   wortelen,   kaasplankje,   yoghurt,   vruchtjes   +   cake   en   wijn.   We   zaten   proppie.   Straks   lekker   naar   bed   en   gezond   weer op. Groetjes van de heuveltoppers. Peta. 04/05 Etourvy – Tonnèrre Na   heerlijk   te   hebben   geslapen   in   het   buurthuis   stonden   onze   franse   mede   pelgrims   al   om   6.30   op,   dus   waren   wij   ook   wakker.   En als   Peta   wakker   is,   wil   ze   eruit   en   lopen.   Na   ons   te   hebben   gewassen   en   gegeten,   hebben   we   de   sleutel   van   het   buurthuis   terug gebracht.   Het   was   gelijk   een   fikse   klim,   een   echte   kuitenknijper,   om   het   dorpje   te   verlaten.   We    liepen   via   de   D213   naar   Melisey naar   Tonneren.   O,   nee!   ik   zeg   het   weer   verkeerd   en   dan   moet   Peta   me   verbeteren,   het   is   nl.   Tonnèrre.   Bovenaan   gekomen   weer een   schitterend   uitzicht,   maar   dat   heeft   Peta   ook   al   gezegd.   Na zo’n   4   Km   passeerden   we   een   boerderij   met   de   toepasselijke naam   “Ferme   du   Pelerin”.   Daarna   daalde   we   af   naar   Melisey,   om vervolgens   met   een   hele   steile   klim   het   dorpje   weer   in   te   komen. Na   een   kleine   pauze   tegen   over   de   kerk   vervolgden   we   onze   weg. Het   was   al   warm,   en   een   heerlijke   verademing   was   het   dat   de route   door   het   bos   ging   (   voor   een   groot   gedeelte   ).   En   het   was   op de   meeste   plaatsen   droog!   En   je   liep   in   de   schaduw.   Na   ca.   1   uur te   hebben   gelopen   kwamen   we   bij   een   Ferme   (   boerderij   )   waar we   heerlijk   onder   de   bomen   ons   brood   hebben   op   gegeten.   Daar waren   ook   onze   franse   pelgrims,   die   we   geregeld   tegen   kwamen.   Na   de   lunch   verder   naar   Tonnèrre.   In   Tonnèrre   op   zoek   naar   een bedje.   Het   hotel   zat   dicht,   waar   heb   ik   dit   meer   gehoord.   Aan   de   overkant   zat   een   Office   du   Toerisme.   Daar   hadden   ze   een schitterend   pelgrims   onderdak   in   het   gebouw   van   de   Scouting,   op   het   terrein   van   de   pastorie.   Daar   ook   alle   restaurantjes   dicht zaten op de kebab zaak na, zijn we daar maar gaan eten. Heerlijk. Dit was het voor vandaag. Dus oogjes dicht en snaveltjes toe. Frans.                                              05/05 Tonnèrre Goedemorgen.   Fantastische   bedden   hebben   ze   hier.   Het   scouting   gebouw   is   oud   maar   heeft   de lekkerste   bedden   tot   nu   toe.   Heerlijk   geslapen.   Wel   vroeg   wakker,   want   gordijnen   of   luiken hebben   ze   hier   niet.   Er   zijn   hier   in   dit   grote   gebouw   2   kamers   en   1   douche   beschikbaar   voor Pelgrims.   In   iedere   kamer   1   bed   met   wat   losse   matrassen.   Apart   slapen   doen   we   niet,   dus   Frans heeft   2   matrassen   op   de   grond   gelegd   en   heeft   zalig   geslapen.   Vandaag   in   Tonnèrre   gebleven.   Na 3   rustdagen   in   Dienville   hebben   we   alweer   5   dagen   gelopen   (   ±   100   Km   ).   Het   voetje   gaan   we   weer een   dag   rust   geven.   En   ook   de   bovenbenen   en   de   onderrug.   Door   die   enkel   (   wat   nu   heel   goed   gaat )   is   Frans   wat   geforceerd   gaan   lopen,   wat   dus   automatisch   gebeurd   en   die   klachten   moeten   nog over   gaan   zogezegd.   Het   is   vandaag   maandag,   dus   wasdag   en   lekker   alles   buiten   op   de   lijn gedroogd.   Na   het   ontbijt   koffie   gedronken   en   ‘s   middags   boodschappen   gedaan.   Heerlijk   een   poosje   lopen   kuieren   door   het   stadje. Op   het   gemakkie   loop   je   dan   naar   de   huizen   te   kijken   en   die   moeten   in   de   glorie   dagen   (   ±   100   jr   geleden   )   toch   wel   rijkdom uitgestraald   hebben.   Het   zijn   hoge   huizen   met   vaak   een   bordes.   Je   ziet   in   gedachten   de   vrouwen   met   een   hoedje   waar   een   heel tuintje   op   gebouwd   is   al   van   zo’n   bordes   af   lopen,   met   of   zonder   parasol.   Maar   vele   huizen   zijn   vervallen   of   heel   slecht onderhouden.   Men   woont   er   vaak   nog   wel   in,   maar   vraag   niet   hoe.   Het   is   heel   jammer   dat   het   zo   verpauperd.   Het   is   vandaag   ook   5   mei.   Bevrijdingsdag.   In   Frankrijk   vieren   ze   dat   op   8   mei. Benieuwd   wat   we   daar   van   merken.   Ook   gehoord   dat   de   winkels   dan   dicht   zijn.   Bij   het   VVV   nog ansichtkaarten   gekocht   en   een   wandelkaart,   want   we   gaan   morgen   een   iets   andere   route   lopen   ( niet   via   Auxerre   )   We   snijden   dan   zogezegd   40   Km   af.   Nog   even   langs   het   postkantoor,   en   daar was   een   man,   die   wist   waar   Schiedam   lag!   Hij   had   in   Delft   gestudeerd,   dat   was   leuk   om   te   horen. ‘n   Fransman   die   in   Holland   studeert.   Terug   gekomen   in   het   oude   scoutings   gebouw   heeft   Frans heerlijke   spaghetti   gekookt.   We   hebben   nl.   een   2   pits   kookplaat   op   de   kamer.   Ook   nog   sla   en   een toetje   en   dit   alles   wordt   uiteraard   compleet   met   een   wijntje.   Ik   raak   nog   verslingerd   aan   de   rode wijn!   Vanavond   gaan   we   nog   lekker   even   buiten   zitten   want   het   is   nog   steeds   heerlijk   weer.   Daarna de   benen   van   Frans   masseren   en   ook   nog   m’n   eigen   kuiten   in   smeren   want   die   waren   gisteren   en   eergisteren   aardig   brulee   ( verbrand ) dus de rustdag kwam mijn kuiten ook ten goede. Niet zo laat slapen vanavond, want morgen willen we bijtijds weg. Groetjes van de hopman en de akela. Peta.                                                                                               06/05 Tonnèrre - Poilly sur Sereine Vanmorgen   na   een   heerlijke    nachtrust   en   een   ontbijt   met   een   eitje   in   het   honk   van   de   scouts   zijn de   hopman   en   de   akela   weer   vertrokken   uit   Tonnèrre.   Na   eerst   de   sleutel   bij   het   VVV   te   hebben gebracht   hoorden   we   ook   dat   daar   de   mogelijkheid   was   om   op   het   internet   te   kijken.   Dat   hebben we   dus   graag   gedaan.   We   hebben   alle   berichtjes   gelezen   die   in   het   gastenboek   stonden.   Het   is heel   leuk   hoeveel   mensen   er   met   ons   meeleven   (meelopen).   We   kunnen   ze   hier   niet   persoonlijk voor   bedanken   maar   hebben   een   bedankje   voor   allen   in   het   gastenboek   achtergelaten.   Na   een   half uur   verlieten   we   het   VVV   en   de   dame   zei   dat   het   gebruik   van   internet   voor   pelgrims   gratuit   is. Altijd   leuk   natuurlijk.   Toen   naar   de   overkant   voor   een   heerlijk   bakkie   koffie.   Zo   vertrokken   we pas   over   elven.   De   afstand   van   vandaag   is   ca.   15   km.   Tonnèrre   ligt ook   in   een   dal,   dus   starten   met   klimmen   van   zo'n   156   m   naar   334   m   over   een   afstand   van   2   km.   Een   echte   kuitenknijper!   OEF!   Eenmaal   boven   een   schitterend uitzicht.    Zo    ver    als    je    kijken    kon    30    tot    40    km.    geel,    groen    en    bruine    vlakken.    Het lappendekeneffect.   En   heuvelachtig   natuurlijk.   Vlak   lopen   is   er   haast   niet   meer   bij.   Ja   boven   op de   heuvel   eventjes   maar   dan   zak   je   weer.   Na   een   km   of   6   was   er   een   kleine   rustplaats,   met   de nieuwe   brandstof,   gekocht   bij   de   bricomarche,   hebben   we   een   heerlijke   maaltijd   bereid.   Paella van   Ome   Ben.   Toen   nog   een   stukje   verder   langs   de   D944   en   dat   was   best   warm.   Ze   gaven   voor vandaag   25   graden   op,   gelukkig   was   er   af   en   toe   een   briesje   wat   verkoeling   gaf.   (voor   even   dan). Bij   Yrouerre   konden   we   wat   landelijker   lopen   met   ook   af   en   toe   wat   schaduw.   Bij   het   naderen   van Poilly   sur   Sereine   ging   het   wat   moeizamer   met   de   benen,   gaat   het   goed   met   de   voet,   dan   beginnen   de   benen.   Hier   heb   ik   tijdens het   lopen   van   andere   tochten   nooit   last   van   gehad.   Heel   vervelend   allemaal   maar   we   blijven   doorgaan.   Maar   ik   zou   weleens   een   dag zonder   pijn   willen   lopen.   In   Poilly   sur   Serein   slapen   we   op   een   soort   boerderij.   Hebben   een   bovenetage   met   alles   erop   en   eraan. Heerlijk gedouchd, masseren en de groetjes van ons. Frans.                                             07/05 Poilly sur Serein - Nitry Heerlijk   ontbijt   met   4   soorten   brood,   jam,   koffie,   thee,   rabarber,   chocopasta,   jus   d'orange;   Het brood   kwam   niet   vroeg   van   de   bakker   dus   laat   gegeten.   Daarom   liepen   we   pas   om   half   10   weg.   Dat was   niet   erg   want   het   parcours   was   ook   maaar   15   km   naar   Nitry,   dit   vanwege   de   benen   van   Frans. We   zijn   het   dorp   uitgelopen   via   een   prachtig   half   verhard   pad   geheel   in   de   schaduw,   langs   de Sereine.   Het   was   al   flink   warm.   Dus      koelte   is   lekker.   2   eekhoorntjes   gezien   maar   voor   je   het weet   schieten   ze   de   boom   in.   Het   pad   hebben   we   iets   te   ver   doorgelopen,   dus   via   een   asfaltweg een   stukje   om   en   flink   stijgend   en   hijgend   kwamen   we   op   de   goede   weg.   We   liepen   daar   tussen   de graanvelden   en   koolzaadvelden   door,   hetgeen   betekent   geen   schaduw!!   maar   wel   af   en   toe   een windje   dat   zorgde   voor   een   precieze   afkoeling.   En   de   benen   van   Frans   gingen   stroever   dan gisteren,     maar     met     wat     pijnstillers     lukte     het     wel     aardig.   Aangekomen   bij   het   dorpje   Aigremont   hebben   we   op   een   stoepje   bij   de   kerk   in   de   schaduw   ons brood   opgegeten.   Na   de   voetverzorging   zijn   we   weer   verder   gegaan.   Een   slingerend   paadje   in   wat heel   leuk   lopen   was,   verderop   ging   dit   over   in   een   graspad   wat   nu   wel   droog   was.   Dit   liep   weer verder   tussen   de   velden   door.   Uiteraard   weer   steil   omhoog.   Het   klimmen   met   die   hitte   is   wel zwaar   hoor,   maar   ik   blijf   het   wel   zeggen,   bovenaan   krijg   je   weer   een   mooi   panorama   als   cadootje. Nitry   is   in   zicht   en   daar   waren   2   hotelletjes   de   1e   in   het   dorp   zag   er   leuk   uit   maar   was   heel   erg duur.   Pelgrimskorting   hadden   ze   niet.   Jacobus   stuurde   ons   700   m   verder.   Daar   hadden   ze   wel   een kamer.   Het   was   er   veel   simpeler,   maar   daar   hebben   wij   precies   genoeg   aan.   Pelgrims?   vroeg   de dame?   ja   zeiden   wij.   Toen   kregen   we   een   hele   leuke   prijs   aangeboden   voor   kamer,   eten   ontbijt   en voor   een   lunchpakket   voor   de   andere   dag.   Het   was   nog   minder   dan   alleen   de   kamerprijs   in   dat   andere   hotel.   Soms   durven   ze   hier wel   prijzen   te   vragen   hoor,   niet   normaal.   En   waar   had   Jacobus   nog   meer   voor   verzorgd?   Een   bad   voor   Frans!   Hij   wilde   zo   graag een   bad   voor   zijn   benen,   dat   hebben   ze   niet   overal   maar   hier   wel!   fantastisch!!   s'Avonds   om   7   uur   gingen   we   eten,   we   waren   de enigen,   dus   hadden   we   een   privekok,   allerlei   salades,   en   een   heerlijk   malse   steak,   een   soort   biefstuk.   Maar   wat   denk   je?   Ik   steek m'n   vork   in   het   vlees   en   m'n   vork   buigt   gigantisch,   snel   weer   teruggebogen,   stel   je   voor   dat   ze   het   zien,   dan   moet   ik   gaan optreden   als   de   toekomstige   vrouwelijke   Uri   Geller.   Het   vlees   was   trouwens   heerlijk.   En   de   rest   ook.   We   waren   verzadigd.   Na   nog even   buiten   gezeten   te   hebben   gingen   we   de   onderdanen   verzorgen   en   dan   heerlijk   slapen.   Groetjes   van   Peta   Geller   en   haar assistent. Peta. 08/05 Nitry - Vezelay Een   rare   dag   om   te   beginnen,   na   gisteren   redelijk   te   hebben   gelopen,   maar   niet   zonder   pijn,   was   dat   vanmorgen   toch   iets   anders. Doordat   ik   mijn   linkerbeen   iets   meer   moest   belasten   vanwege   de   problemen   met   mijn   rechter   enkel   zijn   er   wat   spieren   overbelast geraakt.   De   afgelopen   nacht   bijna   niet   geslapen.   Ik   zat   om   6   uur   in   een   warm   bad   om   mijn   spieren   wat   op   te   warmen.   Na   het ontbijt   zouden   we   van   Nitry   naar   Voutenay   sur   Cure   lopen.   De   eigenaar   van   het   hotelletje   had   voor   ons   een   lunchpakket klaargemaakt   omdat   op   8   mei   in   Frankrijk   alles   dicht   is   ivm   bevrijdingsdag.   Toen   we   vertrokken,   uitgezwaaid   door   de   eigenaar   van het   hotel,   ging   het   al   heel   moeizaam,   zeg   maar   waardeloos.   Toen   we   net   het   viaduct   van   de   A6   over   waren   voelde   ik   dat   het   zo   niet ging.   Ik   had   tijdens   het   eten   al   2   pijnstillers   ingenomen   maar   dat   hielp   niet.   Toen   we   zo   langs   de   kant   van   de   weg   stonden   kwam   er een   bestelbusje   die   op   een   teken   van   ons   stopte.   Peta   die   met   het   frans   het   beste   uit   de   voeten   kan,   vertelde   de   chauffeur   wat   het   probleem   was.   Deze   man,   een   wijnhandelaar   uit   St.   Pere   was onderweg   via   Avalon   naar   St.   Pere,   dat   ligt   zo'n   kleine   2   km   van   Vezelay   af.   Wat   ook   een   dorp   is op   onze   route.   Hij   was   bereid   ons   mee   te   nemen,   eigenlijk   tegen   ons   principe   in   maar   we   konden niet   anders.   Deze   man   heeft   ons   uiteindelijk   in   Vezelay   afgezet.   Weer   een   van   die   bijzondere ontmoetingen.   De   dingen   worden   momenteel   anders   gestuurd   dan   wij   zelf   zouden   willen.   De   mens wikt   maar   God   beschikt!!   We   vonden   al   gauw   een   slaapplaats,   die   we goedkoper   kregen   dan eigenlijk   de   prijs   was.   Bij   ons   bezoekje   aan   de   kerk   in   Vezelay   hebben   we   eerst   maar   eens   een kaarsje   aangestoken   voor   deze   samenloop   van   omstandigheden.   Vezelay   is   een   schitterend   stadje met   een   net   zo   mooie   basiliek   gewijd   aan   Maria   Magdalena.   Het   timpaan   zowel   binnen   als   buiten,   is schitterend.   Morgen   gaan   we   verder   met   het   bekijken   van   dit   stadje.   Met   mijn   linkerbeen   ging   het   in   de   loop   van   de   dag   een stukje beter, we hopen dat dit zo blijft. Groetjes van ons.  Frans.                                              09/05 Vezelay We   hebben   besloten   hier   te   blijven   want   het   schiet   echt   niet   op   zo,   we   zoeken   nog   naar   een   oplossing.   In   de   loop   van   de   ochtend zijn   we   Vezelay   ingelopen   en   zijn   naar   het   postkantoor   post   op   gaan   halen.   De   tent,   kaarten   brieven   en   wat   boodschapjes   vanuit Holland   en   dropjes!   Die   lekkere   dropjes   hebben   ze   hier   niet.   Wel   dropjes   gezien   maar   die   waren   van   konijnen,   die   dus   liever   niet. Vezelay   is   een   lang   dorp   bovenop   een   hele   hoge   heuvel   en   heeft   1   lange   straat   die   steil   omhoog   gaat.   Allerlei   winkeltjes,   VVV, hotelletjes   en   restaurantjes.   Je   kunt   dus   overal   eten.   Aan   het   eind   staat   de   basiliek.   Een   prachtig    goed    onderhouden    hoge    kerk,    die    mooi    is    om    te    zien.    Daar    ook    een    gebedsdienst bijgewoond   (   half   1   s'middags)   alles   werd   gezongen.   De   psalmen   waren   niet   herkenbaar.   Broeders en   nonnen   bezingen   zo'n   dienst.   Heel   mooi.   A.s   zondag   (pinksteren)   willen   we   naar   de   mis.   Hier kom   je   ook   heel   veel   wandelaars   tegen,   uit   alle   richtingen.   Sommige   lopen   van   hier   naar   Santiago, sommige   lopen   tot   hier   en   voor   de   meeste   is   het   hier   een   tussenstop.   Hier   in   Vezelay   beginnen   2 aanlooproutes   naar   Santiago   de   Compostela.   Ook   kom   je   hier   veel   nederlandse   lopers   en   fietsers tegen.   Leuk,   heb   je   weer   eens   een   praatje   en   kan   je   ervaringen   uitwisselen.   De   verdere   dag gevuld   met   rust,   een   tukkie   doen,   lezen   puzzelen.   Voor   het   hotel   is   daar   genoeg   plaats   voor.   's Avonds   lekker   gegeten   en   tot   laat   buiten   gezeten.   TV   kijken   is   er   niet   bij   want   die   is   kapot. Welterusten en groetjes van ons.  Peta. 10/05 Vezelay We   zaten   's   morgens   op   het   terras   koffie   te   drinken   en   toen   kwam   (met   muziek   voorop)   een   hele processie   voorbij.   4   Mensen   voorop,   die   droegen   een   wijnvat   op   de   schouders   en   daar   achter   vele mensen,   allen   in   klederdracht   en   sommige   droegen   ook   eeen   vaandel.   Heel   leuk   om   te   zien   dat tradities nog   in   ere   gehouden   worden.   Het   was   feest   in   Vezelay,   de   wijn   bestond   zoveel   jaar.   Je kon   op   een   pleintje   een   glas   kopen   voor   5   euro   en   dan   overal   wijn   proeven.   Wij   hebben   dat   niet gedaan.   Wij   zijn   naaar   boven   gelopen   om   een   sleutel   op   te   halen   van   een   hotelkamer   die   Peta gereserveeerd   had   voor   Jan,   Marry   en   de   kinderen.   (broer   en   schoonzus   van   Peta)   Zij   zijn   op doorreis   vanuit   Zuid   Frankrijk   naar   huis.   En   zij   blijven   hier   een   nachtje   overnachten.   Heel   leuk   om weer   es   bekenden   te   zien   in   dit   toch   vreemde   land   en   zo   ver   van   huis.   Zij   zouden   eind   middag   hier   zijn.   Peta   is   met   een   stoel   aan   de   kant   van   de   weg   gaan   zitten, rond   4   uur.   Om   kwart   over   5   kwamen   zij   eraan.   Eerst   wat   gedronken   op   het   terras   en   even bijgekletst.   Ook   hadden   ze   nieuwe   rubbertjes   meegenomen   voor   de   stokken   voor   Peta.   Onze franse    wandelvrienden    die    we    de    afgelopen    dagen    ontmoet    hebben    waren    ook    in    Vezelay gearriveerd   en   we   hadden   ze   uitgenodigd   voor   een   drankje.   Dus   Alain   en   Estelle   schoven   er   ook bij.   Zij   stoppen   hier   in   Vezelay   en   gaan   morgen   naar   huis,   naar   Parijs.   Daarna   is   Peta   met   Marry, Jan   en   de   kids   naar   de   hotelkamer   gegaan.   Ik   ben   op   het   terras   blijven   zitten   ,   want   het   been   is nog   niet   in   goede   conditie.   `s   Avonds   hebben   we   in   ons   hotel   met   z'n   allen   gegeten   en   flink gebabbeld.   Het   was   heel   gezellig.   Rond   11   uur   zijn   wij   naar   bed   gegaan   en   Jan   Marry   en   kids   ook naar hun hotelkamer. Groetjes en welterusten. Frans.                                                  11/05 Vezelay Na   het   ontbijt   lekker   even   buiten   gezeten,   want   om   11   uur   wilden   we   naar   de   mis   in   de   Basiliek. Jan   en   Marry   en   de   kinderen   kwamen   nog   even   langs   om   gedag   te   zegggen   en   reden   toen richting Nederland.   Even   na      half   11   aangekomen   in   de   kerk   die   al   aardig   vol   liep.   De   dienst   begon met   zang   van   nonnen   en   broeders.   De   pastoor   kwam   binnen   en   voorop   liep   een   broeder   hevig   te zwaaien   met   een   wierookvat.   Hij   was   flink   gevuld   zo   te   zien   en   met   heel   veel   plezier   slingerde   hij ermee   tot   ie   leeg   was.   Het   was   Pinksteren,   dus   een   speciale   dienst,   maar   plots   hoorden   we   de pinksterboodschap   in   het   nederlands,   dat   gaf   een   heel   apart   gevoel.   Later   werd   er   ook   een bijbelgedeelte   gelezen   in   het   engels,   en   de   rest   was   natuurlijk   franstalig.   Er   werd   veel   gezongen door   de   nonnen   en   broeders   wat   toch   wel   heel   apart   was.   Het   was   een   hele   mooie   dienst   in   deze Maria   Magdalena   Basiliek.   Daarna   richting   ons   hotel.   Via   de   telefoon   kregen   we   te   horen   dat vrienden   uit   Goes   (die   op   doorreis   waren   vanuit   Zwitserland)   hier   al   in   Vezelay   gearriveerd   waren.   Weer   Nederlands   bezoek,   heel erg   leuk.   We   hebben   samen   gelunchd   en   ook   gezellig   bijgekletst.   (Dick   en   Willemien   kennen   wij   van   de   ds.   Wuistergroep)   Dick   - tevens   huisarts-   gaf   advies   aan   Frans   omtrent   zijn   been.   Hij   adviseerde   ook   rust,   wat   wij   zelf   ook   al   in   gedachte   hadden.   Rond kwart   voor   3   gingen   zij   weer   richting   Goes.   Na   hun   uitgezwaaid   te   hebben,   liepen   we   meteen   even   door   naar   het   VVV   om   nog   wat verhaaltjes   op   de   website   te   zetten.   Ook   nog   informatie   gevraagd   omtrent   het   vertrek   morgen   naar   Clamecy.   We   hebben besloten   om   morgen   met   een   taxi   naar   Clamecy   te   gaan   en   dan   met   de   trein   (ca.   150   km) via   Nevers   en   Moulins   af   te   reizen   naar Dompierre   sur   Bresbe.   En   daar   gaan   we   dan   kamperen   totdat   Frans   weer   loopt   als   een   hoentje   en   weer   over   het   hekje   kan springen.   Het   is   vrijwel   aan   de   route.   's   Avonds   heerlijk   gegeten   en   toen   bijtijds   naar   bed   want   morgen   is   het   vroeg   dag. Groetjes. Peta. 12/05 Vezelay - Clamecy Nadat   we   waren   opgestaan,   gewassen   en   ontbijt   gegeten   hadden,   hebben   we   alles   weer   in   de   rugzak   gedaan   (ook   de   tent   zit   er   weer   in).   Afgerekend   en   buiten   met   koffie   gewacht   op   de   taxi. Dit   omdat   we   ons   laten   zakken   naar Dompierre   sur   Besbre.   Het   reizen   in   Frankrijk   is   niet   zo makkelijk   als   in   Nederland   kwamen   we   achter.   Met   de   taxi   ging   alles   goed.   Het   is   hier   ook   2e Pinksterdag.   We   werden   keurig   afgezet   bij   het   treinstation.   Maar   de   trein   naar   Nevers   gaat   niet! Je   kunt   alleen   richting   Parijs   reizen   met   de   trein   maar   niet   de   andere   kant   op!!   niet   naar   het zuiden   dus!!   het   is   een   soort   ringleiding.   Apart.   Wel   heen   maar   niet   terug.   Raar.   Maar   er   gaat   wel een   bus   meneer,   vanuit   het   dorp.   Wij   dus   lopen   naar   het   dorp.   Halverwege   aan   wat   dames gevraagd.   Nee   meneer   u   moet   naar   het   station.   Daar   kwamen   we   net   vandaan!!   Dus   weer   terug.   En ja   hoor,   een   bushalte   gevonden.   Volgens   de   dienstregeling   ging   de   bus   om   12.20   uur   wij   stonden   er   al   vanaf   11   uur.   Ook   franse jongens   stonden   op   de   bus   te   wachten.   Volgens   de   dienstregeling was   er   op   2e   pinksterdag   geen   verandering   van   schema.   Om 12.20   geen   bus.   Om   13.00   geen   bus.   De   vader   van   die   jongens   heeft   de   maatschappij   gebeld   en   wat   denk   je?   Hij   rijdt   de   hele   dag NIET!!!!   Heel   duidelijk   het   gevoel   van   het   kastje   naar   de   muur   gestuurd   te   zijn   zijn   we   richting   het   dorp   gelopen   en   hebben   maar een   slaapplaats   gezocht   en   ook   gevonden.   Dorpje   en   de   kerk   bezocht   en   morgen   gaan   we   met   frisse   moed   weer verder   om   bij   de camping te komen. Groetjes. Frans. 13/05 Clamecy – Pierrefitte sur Loire Vanmorgen   heel   vroeg   opgestaan.   Wassen,   aankleden,   en   tas   pakken.   Om   7.15   liepen   we   ons   hotel   uit,   richting   station.   Onderweg hoopten   we   op   een   bakker   of   zo,   voor   ‘n   broodje   in   de   bus,   maar   we   kwamen   niks   tegen.   Pech.   Om   ½   8   bij   de   bushalte   dus   ruim   op tijd.   We   wilden   absoluut   niet   te   laat   komen   want   er   gaan   er   maar   4   per   dag   of   zo.   Om   8.20   kwam   de   bus.   Naar   Nevèrs   was   het   zo’n 75   km   dus   ruim   1   ½   uur   in   de   bus.   Daar   aangekomen   eerst   een   kopje   koffie   en   een   soort   van   tosti.   Die   was   volgens   mij   al   2   dagen oud   of   zo.   Hij   was   zo   taai   als   m’n   schoenen   en   ook   niet   helemaal   warm.   Op   de   korstjes   na   toch   maar   wat   opgegeten   want   ik   had toch wel trek. We gingen nu per spoor verder ± 50 minuten wachten op de trein naar Moulins. Die rit duurde ½ uur. De trein is heel erg   leuk.   Als   je   lopen   gewend   bent,   dan   gaat   de   wereld   nu   heel   snel   aan   je   voorbij.   Maar   de   trein   blijf   ik   leuk   vinden.   Lopen   ook natuurlijk.   Daarna   overgestapt   naar   Dompierre   sur   Besbre   (onderaan   kaart   3).   Deze   rit   duurde   25   minuten.   We   kwamen   aan   om   ½ 1,   dus   al   4   uur   aan   het   reizen,   en   weer   trek   natuurlijk.   Naar   het   centrum   gelopen   en   eerst   wat   gegeten.   Salade   +   ‘n   hotdog.   We moesten   nog   tot   2   uur   wachten   voordat   de   winkels   en   het   VVV   open   gingen.   In   de   schaduw   onder ‘n   boom   gewacht.   Het   VVV   ging   open   en   wij   naar   binnen   voor   informatie   voor   ‘n   camping   of   zo.   De dichts   bijzijnde   was   nog   dicht.   5   of   10   km   verder   waren   ze   wel   open.   De   verste   had   ook   kleine huisjes   te   huur.   De   tent   is   heel   leuk,   maar   ‘n   week   zonder   stoel   zag   ik   niet   zitten.   Je   houdt   geen rug   over.   Er   waren   nog   huisjes   beschikbaar.   Voor   1   week   dus   iets   gehuurd.   WC,   douche,   keuken, terras,   bedden,   helemaal   goed.   We   hopen   na   1   week   weer   te   kunnen   lopen,   we   wachten   af. Medicijnen   nog   gehaald   (die   we   op   recept   van   Dick   zo   meekregen)   en   toen   per   taxi   naar   dit   dorpje Pierrefitte   sur   Loire.   Inderdaad   dicht   bij   de   Loire.   Aangekomen   eerst   het   dorp   in   voor   wat boodschappen.   We   hebben   nu   ook   een   koelkast,   dus   dat   is   wel   prettiger   voor   vleeswaren   en   zo. Komen   we   bij   de   winkel   is   daar   ook   een   kapper.   Zowel   voor   dames   als   voor   heren.   Wij   naar   binnen, want   het   was   hoognodig.   Volgens   Jan   ging   Frans   al   een   beetje   op   iemand   lijken.   Lang   haar   en   een   stok,   wie   zou   dat   zijn?   Vele kussens   kun   je   vullen   met   de   haren   die   er   bij   ons   afgehaald   zijn.   Lekker   kort   bij   alle   2.   Met   deze   warmte   is   het   ook   wel   lekker. Boodschappen   gedaan   en   weer   terug.   Frans   heeft   heerlijke   spaghetti   gemaakt   en   hebben   ‘s   avonds   nog   zitten   lezen   en   gepuzzeld. Groetjes van Pa en Ma Spoor. Peta. 14/05 Pierrefitte sur Loire Na   een   heerlijke   nachtrust   opgestaan   met   minder   pijn   in   mijn   been,   ik   kan   er   weer   een   beetje   normaal   op   staan.   We   hopen   dat   het iedere   dag   wat   beter   gaat,   want   we   balen   er   alle   2   van   dat   we   niet   kunnen   doen   wat   we   zo   graag   willen,   en   dat   is   lopen!   De m edicijnen   die   we   via   Dick   hebben   gekregen   helpen   goed,   dus   we   hopen   er   maar   het   beste   van.   Na   het   ontbijt   en   de   koffie   tijd   om te   lezen,   Peta   zit   dan   te   puzzelen.   Het   was   prachtig   weer,   dus   zaten   buiten.   Peta   had   zelfs   haar zwempak   aan   getrokken   en   ik   had   m’n   truitje   ook   lekker   uit.   Peta   heeft   de   was   gedaan   en   ik   heb het   huisje   schoongeveegd.   Vele   handen   ……   Na   de   lunch   ben   ik   op   het   gemak   naar   het   dorp   gelopen voor   de   boodschappen,   en   dat   wandelingetje   viel   niet   tegen.   Aan   het   eind   van   de   middag   dreven   er wat   onweersbuien   voorbij,   maar   bij   ons   bleef   het   nog   droog.   Omdat   je   zo   ver   weg   kunt   kijken   is dat   een   schitterend   gezicht.   Na   het   eten   een   praatje   gemaakt   met   een   man   van   70   (Jos   uit Sleeuwijk)   die   in   zijn   eentje   met   z’n   camper   op   pad   was.   En   als   het   weer   en   de   omgeving   het toeliet   fietste   hij   nog   wel   80   km   per   dag.   ‘s   Avonds   heeft   Jos   bij   ons   nog   koffie   gedronken   en   ‘n praatje   natuurlijk.   Alleen   is   ook   maar   alleen.   De   regenbui   die   op   ons   afkwam   barstte   hevig   los,   dus het plensde voor ½ uur enorm. Daarna nog een potje zitten kaarten en toen naar bed. Groetjes van ons.          Frans.                                                                     15/05 Pierrefitte sur Loire Ze   hebben   hier   heerlijke   bedden   en   het   is   hier   heel   stil   dus   we   hebben   lang   geslapen   tot   ±   9   uur.   Douchen,   aankleden,   ontbijt   en koffie.   Daarna   weer   lezen   en   puzzelen.   Het   was   niet   zo   lekker   weer,   dus   buitenzitten   was   er   niet   bij.   Het   huisje   een   beetje   aan kant   gemaakt   en   eerlijk   gezegd,   klinkt   raar   misschien,   een   sopdoekje   vasthouden   was   toch   wel   even   fijn.   Je   blijft   toch   huisvrouw niet?   Buiten   wat   bloemen   geplukt   met   grassprieten,   hebben   we   toch   een   bloemetje   op   tafel.   Met   de   benen   van   Frans   gaat   het goed   vooruit.   Daar   zijn   we   heel   blij   mee.   ‘s   Middags   even   naar   de   Dameskrans   gebeld   en   vond   het   heel   fijn   er   weer   even   bij   te   zijn. Ook   heel   fijn   om   bekende   stemmen   te   horen   op   de   achtergrond   en   op   de   voorgrond   natuurlijk.   Want   op   donderdagmiddag   ben   je toch   met   je   gedachte   op   de   club.   Zo   te   horen   van   Riet   lukt   het   daar   allemaal   wel.   Fijn   om   te   horen.   Na   dit   telefoontje   zijn   we samen   naar   het   dorp   gelopen   (kleine   km)   dat   is   voor   Frans   een   goede   training.   We   moesten   ook   nog   een   brief   posten.   Het   is   hier wel   een   gat   hoor.   Er   is   niet   eens   een   brievenbus!!   We   konden   onze   brief   achterlaten   bij   de   buurtsuper,   dan   kwam   het   wel   goed. Kun   je   hier   ook   pinnen?   Pinnen,   nee   mevrouw,   dan   moet   u   15   km   terug,   naar   Dompierre   s.   B.   Ik   doe   er   nu   verwonderd   over,   maar   er   zijn   nog   heel   dorpen   in   Frankrijk   waar   dat   niet   kan.   Die   hebben zelfs   geen   winkel,   tja   dan   hoef   je   ook   geen   pinautomaat.   We   gaan   nog   verzinnen   hoe   we   aan   geld kunnen   komen,   want   er   rijdt   hier   ook   geen   bus!   Ja,   lopen   zul   je   zeggen,   maar   dat   is   voor   Frans   te ver.   We   kunnen   ook   gaan   liften,   maar   ik   heb   geen   rokje   bij   me   om   het   iets   omhoog   te   doen.   Geen optie.   We   zien   wel.   Terwijl   we   boodschappen   deden   begon   het   flink   te   plenzen.   Niet   te   zuinig. Toen   het   droog   werd   zijn   we   als   razende   roeltjes   naar   de   camping   gelopen.   Halverwege   begon   het weer,   dus   de   pas   versnellen,   want   er   kwam   een   hele   donkere   lucht   aan.   Waren   net   binnen   toen   het begon   te   hozen.   1   ½   uur   lang!   Hebben   toen   zitten   kaarten.   Daarna   samen   eten   gekookt   wat   we toch   nog   buiten   opgegeten   hebben.   Binnen   koffie   gedronken.   Nog   wat   zitten   kaarten   en   toen   het mandje   in.   We   beleven   op   het   ogenblik   niet   zoveel   maar   we   blijven   toch   iedere   dag   een   stukje   schrijven,   al   is   het   maar   om   te vertellen hoe of het gras hier groeit. Wie schrijft, die blijft. Toedeledokie van ons. Peta. 16/05 Pierrefitte sur Loire We   zitten   nog   steeds   in   het   herstellingsoord,   alhoewel   het   hier   niet   onaardig   is.   De   benen   gaan   zachtjes   vooruit   en   we   hopen dinsdag   weer   te   gaan   lopen.   Vanmorgen   moest   ik   voor   geld   naar   Dompierre   s.   Besbre.   Dat   is   ca.   15   km   hiervandaan,   want   in   dit dorp   bij   de   camping   heeft   men   geen   “distributeur   de   billets”.   Dus   ging   ik   bij   de   beheerder   vragen om   een   fiets.   De   man   was   niet   aanwezig   dus   ging   ik   onverrichte   zaken   terug   naar   ons   huisje.   Toen ik   de   camping   weer   opliep   kwam   ik   een   frans   echtpaar   tegen.   Ik   vroeg   op   mijn   beste   frans   of   zij misschien   naar   Dompierre   s.   B.   moesten.   De   man   sprak   mij   in   het   duits   aan,   waarschijnlijk   omdat mijn   frans   zo   geweldig   was.   Achteraf   hoorde   ik   dat   de   man   van   geboorte   duitser   was   en   hier   al   45 jr.   woonde.   Hij   vond   het   zeker   fijn   om   weer   zijn   moedertaal   te   spreken.   Maar   hij   vertelde   dat   hij natuurlijk   bereid   was   om   met   zijn   auto   naar   Dompierre   te   rijden.   Het   moet   gezegd   worden   dat   de fransen   wel   heel   erg   hulpvaardig   zijn.   En   gastvrij.   Nu   kon   ik   met   deze   man   geld   halen.   Op   de terugweg   stopten   we   nog   even   bij   de   boulangerie   in   Diou.   Daar   was   ook   een   Bar/tabac   gelegenheid en   de   man   vroeg   of   ik   zin   had   met   hem   iets   te   gaan   drinken.   Wij   naar   binnen.   Hij   heeft   3   wijntjes op   en   ik   3   biertjes.   Gezellig   gebabbeld   en   toen   weer   terug   naar   de   camping.   Bij   zijn   caravan   aangekomen   moest   ik   nog   even   met hem   mee   (‘t   was   inmiddels   12   uur)   want   het   was   tijd   voor   de   aperitief.   Er   werden   2   glaasjes   gevuld   met   Pastis.   Na   2   glaasjes   heb ik   het   echtpaar   bedankt   en   ben   met   brood,   geld,   3   biertjes   en   2   pastis   in   mijn   kraag   naar   het   huisje   gegaan.   Na   het   eten   maar   een dutje   op   de   bank   gedaan.   ‘s   Middags   nog   naar   het   dorp   gelopen   voor   wat   inkopen.   ‘s   Avonds   nog   wat   gelezen   en   met   Peta   gekaart (duizenden) en natuurlijk verloren. Voor nu bon nuit en au demain. Frans.
vorige pagina volgende pagina Dagboek