Frans Hesselberth
15 Juni t/m 30 Juni
16/06 Montcabrier Laat   in   bed,   laat   uit   bed.   Om   9   uur   wakker,   eer   dat   je   dan   aan   het   ontbijt   zit   is   het   half   11.   Maar   dat   is   niet   erg.   Je   verschuift   wel je   dagprogramma.   Dat   zal   in   Spanje   wel   weer   teruggedraaid   moeten   worden   ,   maar   dat   is   voor   later   zorg.   Vandaag   is het   een   trieste   dag,   de   wolken   huilen   veel,   er   werd   dus   weer   gekaart   en   weer   was   de   stand   1-1   Het   blijft   gelijk opgaan.   TV   gekeken.   De   bungalow   is   eigenlijk   van   een   Iers   gezin   dus   hebben   we   uitsluitend   engelse   zenders,   en daar   zenden   ze   heel   veel   oude   zwart   wit   films   uit.   Heel   leuk   om   te   kijken.   á   Avonds   met   veel   gasten   weer heerlijk   bij   Gerard   en   Trijnie   gegeten.   Salade/confit   de   canard/aardappelen   met   kaas/groenten/   en   als   toetje gebakken   appeltjes   met   ijs   en   slagroom.   Dit   zo   overheerlijk.   Het   was   eigenlijk   de   bedoeling   dat   we   bij   onszelf zouden   eten,   maar   toen   hij   vertelde   dat   hij   gebakken   appeltjes   ging   maken,   zijn   we   weer   gezwicht.   En   daar   hebben we   absoluut   geen   spijt   van.   Ook   deze   avond   weer   heel   gezellig,   want   niemand   gaat   direct   na   het   eten   naar   z´n caravan,   we   hebben   weer   ouderwets   gelachen.   de   spieren   zijn   weer   getraind   zullen   we   maar   zeggen.   En   weer   om   1   uur   naar   bed. Trust. Peta. 17/06 Montcabrier Ook   vandaag   niet   veel   ander   nieuws   dan   de   vorige   dagen.   Beetje   uitslapen,   wat   kaarten   en   puzzelen,   Elkaar   gemasseerd   op   de picknicktafel.   Ook   ik   heb   wat   last   van   mijn   kuit.   Een   paar   nachten   geleden   kreeg   ik   verschrikkelijke   kramp   in   mijn   kuit,   en   die   bal voel   je   wel   een   dag   of   wat,   dus   ook   ik   word   gemasseerd.   Want   die   bal   moet   weg,   ik   zit   ook   veel   te   veel,   moet   ook   meer   gaan   lopen. Aan   het   eind   van   de   week.   Het   weer   is   heel   wisselend   ,   zo   zie   je   blauw   in   de   lucht      en   zo   regent   het.   Maar   ja,   je   krijgt   het   allemaal gratis,   toch?   Wat   tv   gekeken   en   2   wasjes   gedraaid.   ´s   Middags   werd   het   gelukkig   wat   droger.   Om   5   uur   allemaal   verzamelen   bij Gerard,   want   we   gingen   Jeu   de   babbelen.   Het   is   voor   een   keer   wat   vervroegd   dit   vanwege   het   voetballen,   want   Nederland   moet vandaag   spelen   en   dat   willen   we   ook   allemaal   zien.   We   waren   met   28   Jeu   de   babbelaars.   Dit   is   altijd   een   hel   gezellig   gebeuren.   Op verschillende   plaatsen   doe   je   met   z´n   vieren   een   poule   tot   je   aan   13   punten   bent.   En   dit   3   keer.   Daarbij   moet   je   ook   nog   wat vragen   beantwoorden,   want   je   algemene   kennis   wordt   ook   nog   es   getest.   Het   is   niet   zomaar   iets.   en   wat   dacht   je   wat?   Frans   heeft de   hoofdprijs   gewonnen!   Een   gratis   pizza!   Goed   he?   En   dat   kwam   goed   uit   want   we   gingen   na   het   ballen   met   30   man   pizza   eten!   En als   toetje   had   Trijnie   een notentaart   gemaakt.   Heerlijk!   Ook   de   pizza´s   heeft   Trijnie   zelf   gemaakt,   nou,   daar   heeft   ze   een   heel veel   werk   aan   gehad.   10   pizza´s   tegelijk   in   de   oven,   en   je   kon   kiezen   wat   je   erop   wilde,   dus   aan   service   ontbrak   het niet.   Na   dit   lekkers   ook   nog   koffie.   Daarna   ging   iedereen   positie   kiezen   voor het   kijken   van   de   voetbalwedstrijd   Nederland   tegen   Roemenie.   Velen   waren   ook   in   het   oranje uitgedost,   dus   een   kleurrijk   gebeuren.   Het   werd   2   keer   een   hels   kabaal.   Het   werd   2-0   voor   ons. Na   de   wedstrijd   volgde   de   3e   helft.   Het   beroemde   dagelijkse   afzakkertje!!!   Morgen   gaan   er   4   van de   6   mensen   weg   waar   we   zondag   mee   uit   eten   zijn   geweest   .   We   zullen   ze   missen,   want   het   was heel   gezellig   met   hun   en   hebben   veel   gelachen.   Maar   er   staan   nog   meer   gezellige   mensen   hoor,   dus geen   klagen.   En   bovendien   komt   er   mooi   weer   aan   dus   wat   wil   een   mens   nog   meer.   Rond   de   klok   van half 1 zijn we richting bungalow gegaan. Nog even tv gekeken en toen slapen. Doei. Peta. 18/06 Montcabrier Goedemorgen.   Jawel   een   hele   goede.   De   zon   schijnt!   En   het   beloofde   vandaag   nog   een   warme   dag   te   worden   ook.   De   1e   van   een reeks,   zegt   men.   Dat   is   treffen.   Dus   na   het   ontbijt   het   zwempak   aangetrokken.   Het   zwembad   wat   we   tot   onze   beschikking   hebben is   nog   laaaaaang   niet   op   temperatuur.   Daar   kunnen   minimaal   wel   6   keteltjes   warm   water   bij.   Ook   de   zon   helpt   mee   aan   de temperatuur.   Zwemmen   zat   vandaag   dus   niet   bij   de   bezigheden.   Misschien   later   deze   week.   Met   Gerard   zijn   we boodschappen wezen   doen   in   Fumel,   dat   moet   ook   bijgehouden   worden.   Ook   daar   hebben   ze   een   knoert   van   een   winkel.   Je   moet   opletten   anders raak   je   elkaar   kwijt.   Dus   we   blijven   maar   bij   elkaar.   En   ze   hebben   daar   natuurlijk   van   alles.   Altijd makkelijk.   Teruggekomen   vlug   weer   het   zonnetje   in,   want   aan   het   kleurtje   moet   ook   gewerkt worden   tenslotte.   Maar   na   een   uurtje   ben   ik   er   toch   maar   uit   gegaan,   het   werd   me   veel   te   heet onder   de   voeten.   De   schaduw   in.   Even   na   5   uur   ben   ik   bij   Trijnie   weer   wat   verhalen   op   de   computer gaan   zetten,   en   aansluitend   heb   ik   me   aangesloten   bij   het   gezelschap   wat   ging   barbequen.   Dat   is iedere   woensdag.   Hetzij   binnen   of   buiten.   En   nu   lekker   buiten.   Met   12   personen   hebben   we heerlijk    gegeten    en    het    was    weer    gezellig    bovendien.        Dit    alles    werd    afgesloten    met    een overheerlijk   ijsje   met   stukken   peer   en   slagroom.   Zalig.   Het   weer   liet   nog   steeds   toe   dat   we   buiten konden   blijven   zitten   en   Gerard   heeft   toen   zijn   gitaar   gepakt   en   heeft   verschillende   liedjes gespeeld,   met   de   meeste konden   we   ook   meezingen.   Dit   gaf   helemaal   een   ouderwets   gezellig   sfeertje.   Bij   wijze   van   spreken ontbrak   alleen   nog   het   kampvuur.   We   hebben   ook   enorm   gelachen   en   dat   maakt   het   helemaal   compleet.   Geweldig.   Even   na   twaalven vonden we het welletjes, nog even tv gekeken en toen...... oogjes dicht en...........snaveltjes toe. De groetjes. Peta. 19/06 Montcabrier Môgge!   Ook   vandaag   weer   prachtig   weer.   Heel   Frankrijk   krijgt   nu   de   kans   om   op   te   drogen.   Ze   hebben   het   hier   ook   nog   nooit meegemaakt   dat er   zoveel   water   is   gevallen.   En   met   dit   mooie   weer   herken   je   weer   HET   Frankrijk. Helaas   is   de   pomp   van   het zwembad   stuk,   zodat   we   niet   kunnen   zwemmen.   Maar   eerlijk   gezegd   vind   ik   dat   geen   ramp   want   het   is   nog   steeds   te   koud.   Vind   ik dus   he.   Gerard   had   aan   Frans   gevraagd   of   hij   het   grasveld   bij   de   bungalow   wilde   maaien.   En   dat wilde   hij   wel,   dat   is   een   leuke   oefening   zei   hij.   Het   grasveld   is   ±   300   m2   dus   redelijk   groot.   Er   zit een   benzine   motor   op   dat   ding   dus   je   hoeft   alleen   maar   te   duwen   en   te   sturen.   Het   grasveld   is flink   gebobbeld.   We   zitten   hier   een   beetje   tegen   de   helling   en   met   veel   stenige   bulten   dus absoluut   niet   vlak.   Maar   wel   goed   te   doen.   Na   ±   7   keer   heen   en   weer   gelopen   te   hebben   met dat   ding   ging   hij   stuk.   Dat   werd   dus   repareren.   Maar   dat   was   vlugger   gezegd   dan   gedaan. De   hele   dag   zijn   ze   bezig   geweest   om   dat   ding   aan   de   praat   te   krijgen.   Zero, niks,   nul,   nuller,   nulst.   Niets   dus.   Morgen   dan   maar   weer   proberen.   Met   de pomp   hadden   ze   meer   geluk,   die   doet   het   weer.   Het   is   al   heel   lang   geleden maar   we   hebben   weer   eens   zelf   eten   gekookt.   Rijst   met   kerrie   en   een   kipfileetje.   Heerlijk.   Door alle   werkzaamheden   met   de   grasmaaier   etc.   hebben   we   de   massageprocedure   maar   opgeschoven   tot   na   het   eten.   We   zullen   zeggen, dit   was   het   toetje.   Wie   wil   er   nu   niet   zo´n   toetje?   We   hebben   er   geen   slagroom   opgedaan   maar   het   zo   zo   maar   kunnen.   Daarna zijn   we   weer   het   beroemde   afzakkertje   wezen   halen   bij   Trijnie   en   Gerard.   Ook   namen   er   2   gasten   afscheid,   die   zouden   vroeg   in de   morgen   vertrekken   richting   Nederland.   Er   zijn   geregeld   gasten   die   wij   vorige   jaren   ook   al   ontmoet   hebben,   daar   krijg   je   toch een   soort   band   mee,   en   als   die   dan   weggaan   dan   mis   je   ze.   Deze   gasten   hebben   we   voor   de   1e   keer   hier   ontmoet   en   we   vonden   het jammer   dat   ze   weggingen.   We   hebben   veel   lol   met   elkaar   gehad   en   gezellig   gebabbeld.   Dit   geld   ook   voor   de   gasten   die   een   paar dagen   eerder   zijn   vertrokken,   daar   hebben   we   ook   gezellig   mee   gekletst   en   heerlijk   mee   gelachen.   Je   hoort   het,   het   is   hier   goed toeven   met   veel   oerhollandse   gezelligheid.   Daarom   komen   we   hier   ook   zo   graag.   Alles   is   zo   gewoon   en   ze   behouden   hier   goede sferen.   Hoe   zeg   ik   dat   nu   weer   he?   Maar   het   is   wel   zo.   Veel   mensen   komen   hier   al   voor   de   6e   8e   of   10e   keer.   Dat   wil   dan   toch   wel wat   zeggen   over   de   situatie   hier   toch?   Wij   zijn   hier   ook   al   voor   de   6e   keer.   En   het   is   echt   niet   gezegd   dat   dit   de   laatste   keer   is. Maar   goed,   na   het   afscheid   zijn   ook   wij   terug   naar   de   bungalow   gegaan   en   hebben   ons   onder   de   wol   laten   schuiven.   Een   goede nacht voor allen en de groeten. Peta. 20/06 Montcabrier Na   het   ontbijt   is   Peta   bij   Trijnie   nog   wat   verhaaltjes   wezen   typen   voor   op   de   website.   Ik   ben   nog   wat   gaan sleutelen    aan    de    grasmaier    die    gisteren    stuk    ging.    Wat    denk    je    wat?    Ik    krijg    hem    aan    de    praat.    Sprak slecht nederlands   trouwens.   Maar   mijn   geluk   was   van   korte   duur,   hij   zei   in   het   frans   doe   het   zelf   maar.   En   daar stond   ik   dan.   Prakkedenken   wat   er   nu   weer   aan   de   hand   kon   zijn.   Er   kwam   nu   een   probleem   boven   water   wat   ik   123 niet   kon   verhelpen.   Dus   dat   ding   maar   aan   de   kant   gezet.   Even   later   heeft   Gerard   het   stuk   gemaaid   met   de   andere maaier.   De   zijkanten   rondom   doe   ik   van   de   week   wel   met   de   trimmer.   Peta   is   na   de   middag   siësta   gaan   houden.   Als   het   fris   weer   is dan   is   het   een   dutje,   maar   als   het   warm   is   noemen   we   het   siësta.   En   ik   heb   in   die   tijd   een   heerlijke   duik   genomen   in   het   zwembad. De   boventemperatuur   loopt   al   flink   op   dus   het   watertemperatuurtje   ook.´s   Avonds   hebben   we   lekker   gekookt   en   heerlijk   buiten gegeten.   Aangezien   het   weer   lekker   bleef   hebben   we   tot   laat   buiten   onder   de   verlichte   parasol   zitten   kaarten.   En   wat   denk   je?   Ze heeft   weer   verloren.   Zielig   he?   maar   ze   gaat   revanche   nemen   zei   ze.   En   dat   geloof   ik   meteen.   Maar   voorlopig   sta   ik   nog   vet   voor. De competitie gaat gewoon door. Daarna zijn we heerlijk onder de wol geschoven. Welterusten. Frans. 21/06 Montcabrier Het   is   vandaag   zomer!   En   op   het   ogenblik   is   het   hier   ook   echt   zomer.   Overdag   temperaturen   van   net   over   de   30   graden.   In   het begin   van   de   week   zaten   we   nog   met   het   kacheltje   aan   en   ook   veel   regen,   en   nu   is   het   bloedje   heet.   Je   ziet,   Frankrijk   is   net Nederland.   Het   hipt   hier   ook   van   het   ene   uiterste   in   het   andere.   Vanmorgen   ook   nog   een   wasje   gedraaid.   Frans   is   met   Gerard boodschappen   wezen   doen   in   Fumel.   En   ik   heb   me   in   het   zwempak   gehesen   en   ben   gaan   zonnen.   En   daar   was   moed   voor   nodig. Baggertje   heet.   Op   een   gegeven   moment   kreeg   ik   sterk   de   behoefte   om   in   het   zwembad   te   plonzen.   Eerst   maar   eens   voelen   met de   grote   teen.   Dat   doorstond   ik   redelijk.   Eerder   deze   week   zei   ik   nog   dat   er   nog   wel   6   keteltjes   warm   water   bij   moesten.   Maar   de zon   heeft   er   al   4   bij   gegoten   met   zijn   zonnestralen.   De   andere   2   ontbraken   nog.   Ik   zei   tegen   mijzelf,   Peet,   kom   meid,   even   sterk zijn   en   toen   ging   ik.   Het   was   heeeel   fris   in   het   begin   maar   later   was   het   zelfs   heerlijk.   Sterker   nog   ik   wilde   er   bijna   niet   meer   uit. Je   ziet   dat   ik   een   echte   doorzetter   ben   he?   ha   ha   ha.   Daarna   weer   de   zonnestoel   in   om   me   op   te   warmen.   En   dat   ging   zo   razend snel   dat   ik   na   45   minuten   weer   in   het   water   lag.   Het   moet   niet   gekker   worden   he?   Tegen   enen   was   Frans   terug   met   de boodschappen.      Hebben   toen   een   lekker   boterbrammetje   gegeten.   De   picknicktafel   weer omgetoverd   tot   massagetafel   en   liggen   maar.   Het   gaat   heel   goed   met   de   beentjes,   maar verzorging   blijft   een   pre.   Morgen   gaan   we   weer   zachtjes   een   stukje   wandelen.   Het   wordt dan   wel   heet   maar   dan   kunnen   we   er   vast   aan   wennen.   Vanuit   Nederland   is   er   een pakketje   bezorgd   (ook   kaarten   uit   Groot   Ammers   en   een   uit   Schiedam,   heel   hartelijk bedankt,   heel   erg   leuk   om   hier   post   te   krijgen)   en   daar   zit   o.a.   het   routeboekje   in   van Spanje.   En   de   1e   dag   wordt   een   taaie.   Een   klim   van   180   naar   1430   meter,   een   traject van   26   km   lang   en   bagger   heet,   want   het   is   daar   ook   al   32   graden.   Dus   voorbereiding   is een   must.   ´s   Middags   weer   lekker   gezwommen   en   ´s   avonds   bij   Gerard   gegeten   en   direct daaraansluitend   tv   gekeken.   Nederland   tegen   Rusland.   Over   de   uitslag   hoef   ik   niks   meer   te   vertellen   he?   maar   ik   vind   het   voor Guus   Hiddink   wel   een   leuke   opsteker,   toch? Ach   mensen   het   is   toch   maar   een   spelletje?   En   over   een   poosje   krijgen   we   de   Tour   de France   en de   Olympische   Spelen?   Maar   ik   ben   ook   wel   zo   chauvinistisch   om   te   zeggen   dat   ik   het   wel   jammer   vond   voor   `onze` jongens.   Want   je   bent   toch   voor   je   `eigen`   cluppie   niet   dan?   Je   ziet   ze   toch   liever   winnen,   maar   helaas   pindakaas.   Al   met   al hadden we toch een gezellige avond. Met een toch wel verloren gevoel gingen we om 1 uur naar bed. Welterusten. Peta. 22/06 Montcabrier Vandaag   gaan   we   als   proef   weer   een   stukje   wandelen.   Dus   na   het   ontbijt   zijn   we   richting   Villefrance   du   Perigord   gaan   lopen.   Dat   is hier   rechtstreeks   naar   boven.   Dus   direct   een   klimmetje,   weliswaar   een   kleintje   maar   als   je   een   paar   dagen   niks   gedaan   hebt   dan   is de   conditie   direct   gezakt.   Dus   even   wennen.   Ook   voor   de   voeten.   Na   3   km   zijn   we   zijwaarts   gegaan   en   hebben   een   lus   gelopen   en toen   weer   terug   naar   de   camping.   Het   was   wel   weer   fijn   om   te   wandelen,   maar   het   was   toch   anders.   Ook   zonder   bepakking,   dat   is, het   klinkt   gek   misschien,   ook   vreemd,   je   mist   iets   op   je   rug.   Heel   eerlijk   gezegd   dat   je   dat   met   dat   warme   weer   niet   mist   hoor, want   dan   is   alles   te   warm.   Ik   kan   er   wel   beter   tegen   dan   Peta   maar   warm   is   warm   he?   Bij   elkaar   hebben   we   toch   9   km gelopen. En ik   heb   eerlijk   gezegd   heerlijk   gelopen,   even   wennen   natuurlijk,   want   alles   was   natuurlijk   nog   wat   stijfjes.   Terug   op   de camping   aangekomen   hebben   we   eerst   een   ijsje   gehaald,   dat   hadden   we   verdiend   vonden   we   zelf. Terug   in   de   bungalow   een   lekker soepje   gemaakt   en   een   broodje   erbij   gegeten.   Het   was   inmiddels   zo´n   35   graden,   dus   goed   heet.   De   middag   hebben   we   gevuld   met zwemmen   en   zonnen.   Een   goede   combinatie   vonden   we   zelf.   Afkoeling   is   nu   een   pre.   ´s   Avonds   heerlijke   spaghetti   gemaakt   en   na het   eten   dit   verhaaltje   geschreven   wat   Peta   straks   nog   op   de   site   gaat   zetten.   (Achteraf   is   dit   mislukt,   dus   is   het   wat   later   op   de site   gezet)   In   de   loop   van   de   week   gaan   we   nog   wat   afstandjes   lopen,   telkens   wat   langer,   totdat   we   weer   lekker   lopen,   en   de afstand redelijk is. Dit was het voor vandaag, dus de groetjes. Frans. 23/06 Montcabrier Goedemorgen,   Maandag,   wasdag.   Nou   niet   voor   ons want   dat   gaan   we   morgen   doen.   We   gingen   zoals   afgesproken   vandaag   weer wandelen.   Gisteren   9   km.   en   nu   wat   langer.   Het   werd weer   heel   warm   dus   water,   petje   en heuptas   mee   en rond   de   klok   van   10.45 gingen   we   op   pad   richting   Puy   Leveque.   Deze   tocht   hebben   we   al   verschillende   keren   gelopen,   maar   blijft   altijd   mooi.   Het   is   stijgen en   dalen,   maar   nooit   meer   dan   hooguit   100,   a   150   meter.   Maar,   en   Frans   schreef   dit   gisteren   ook   al,   als   je   zo´n   tijd   stil   gezeten   hebt   zoals   wij   dan   is   de   conditie   op   nul,   dus   even   wennen.   Naar   Puy Leveque   is   heen   en   terug   zo´n   22   km,   goed   te   doen.   Via   verschillende   buurtschappen   kwamen   we terecht   in   Martignac.   Dat   is   een   heel   klein   dorpje   met   een   nog   kleiner   kerkje.   Wij   zijn   er   al   vele malen   in   geweest,   en   zeggen   dan   ook   altijd,   het   is   een   beetje `ons`   kerkje.   Na   de   2e   wereldoorlog zijn   er   in   dat   kerkje   vele   fresco´s   tevoorschijn   gekomen   en   die   zijn   tot   op   heden   heel   goed bewaard   gebleven.   Prachtig   om   te   zien.   Het   heeft   geen   kerkorgel,   maar   wel   een   klein   electronisch orgeltje.   Je   kunt   er   hooguit   met   40   of   50   man   zitten   en   dan   is   ie   wel   vol   hoor.   Maar   in   dit   kerkje krijgen   wij   altijd   een   apart   gevoel,   het   sluit   om   je   heen   als   een   warme   deken.   Misschien   herken   je dit   gevoel   wel.   Wij   zeggen   dan.   Daar   is   een   `gevulde`   leegte,   een   `gevulde`   stilte.   Niet   in   woorden uit   te   drukken.   Heel   mooi.   Eenmaal   weer   buiten   gingen   we   dan   toch   naar   Puy   Leveque,   en   we   moesten   ook   nog   een   beetje   doorlopen want   na   2   uur   krijg   je   geen   eten   meer,   dan   is   de   kok   naar   huis.   Het   was   nu   1   uur,   en   we   moesten   nog   ruim   4   km.      Maar   we   waren daar   net   op   tijd,   en   kregen   daar   een   heerlijke   salade   met   meloen,   rauwe   ham   en   tomaat   en   sla   voorgeschoteld.   Heel   erg   lekker,   en binnen   was   het   heerlijk   koel,   en   als   nagerecht   hebben   we   ons   verwend   met   een   heerlijk   ijsje   (Peta   dan)   en   ik   met   en   heerlijk kaassplankje.   We   konden   er   weer   tegen.   Ondanks   de   heerlijke   koelte   van   deze   zaak   besloten   we   toch   maar   weer   om   de   warme buitenlucht   in   te   gaan.      Even   loop   je   tegen   een   muur   van   hitte   maar   al   snel   kom   je   erachter   dat   er   niet   veel   schaduwplekken   zijn, dus   niet   zeuren   en   doorlopen.   Na   10   minuten   kreeg   Frans   weer   last   van   zijn   scheenbeen.   Het   onderste   deel   wat   aansluit   op   je voorvoet. Even   de   boel   gemasseerd   en   toen   weer   verder.   Toevallig   liep   ik   voorop   en   dan   keek   ik   weer   eens   achterom   en   dan   stond hij   weer   te   wrijven   over   dat   been. Zo   heeft   hij   nog   een   1   uur   doorgestrompeld   en   toen   ging   het   echt   niet   meer.   We   snapten   er helemaal   niets   van,   weken   gaat   het   heel   goed   en   gisteren   ging   het   heel   goed   en   nu ineens   weer   niet. In   totaal   hadden   we   er   zo´n   15 km   opzitten.   Wat   nu?   De   eerste   de   beste   auto   aangehouden   en   die vriendelijke   man   was   bereid   om   ons   naar   de   camping   terug   te brengen,   die   dus   nog   zo´n   7   km   verderop   lag.   Non   problem   zei   de   man.   En   daar   stonden   we   dan.   Je   wil   niet   weten   wat   er   door   onze hoofden   gingen,   vele   scenario´s   deden   de   ronde,   dat   kan   ik   je   vertellen,   en   dat   waren niet   de   leukste.   Wat   ging   dit   voor consequenties   geven?   Met   Trijnie   en   Gerard even   wat   gedronken   en   het   verhaal   verteld,   en   een   plan   de   campagne   gemaakt. We moesten   nu   naar   een   dokter   want   er   moest naar   gekeken   worden,   want   je   komt   zo   van   het   p.......bed   in   het   k...........bed.   Trijnie   was bereid   om   met   Frans   naar   de   dokter   te   gaan,   waar   je   hier   dus   onverwachts   zo   terecht   kan.   Een   prettige   opsteker   in   dit   geval.   In die   tijd   heb   ik   me   even   in   het   zwembad   laten   glijden   en   er   spookt   dan   van   alles   door   je   hoofd.   Je   weet   ook   niet   wat   te   doen.   Even afwachten   maar   totdat   ze   terug   komen.   Na   een   uurtje   waren   ze   terug.   Benieuwd   wat   de   dokter   te   zeggen   had,   ging   ik   verhaal halen.   En   dat   loog   er   niet   om!      De   dokter   had   het   scheenbeen   onderzocht   en   zei   al   direct   dat   het   handelde   om   een   hardnekkige peesontsteking van   het   scheenbeen   naar   de   voet   toe.   Dit   komt   mede   door   teveel   inspanning   bij   o.a.   stijgen   en   dalen.   Ook   in combinatie   met   hobbelige   wegen   (stenige   paden   hebben   we   inderdaad   veel   gehad)   en   eventueel   met   zware   bepakking.   Logisch   dat hij   er   gisteren   geen   last   van   had,   toen   hebben   we   97%   vlak   gelopen.   De   dokter   zei   dat   je   dit   kunt   vergelijken   met   een tenniselleboog.   Hij   vertelde   ook   dat   dit   niet   geneest   met   enkele dagen   maar   dat   het   een   weken,   maanden   kwestie   wordt.   Baf!   dat hakt   erin. Als   hij   niet   belast   loopt   dan   heeft   hij   nergens   last   van.   Heel   vreemd   ergens   maar   aan   de   ander   kant   ook   logisch.   De dokter   heeft   rust   voorgeschreven. En   niet   te   zwaar   belasten   houdt   voor   ons   in   dat   we   met   deze   tocht   NIET   doorkunnen.   Dit   was voor   ons   en   nog   steeds   een   zeer   bittere   pil   om   te   slikken. Dit   moest   even   verwerkt   worden,   dat   snap   je   wel.   Precieze   plannen heben   we   nog   niet   gemaakt,   maar   willen   wel   naar   Santiago   de   Compostella   afreizen   over   een   paar   weken   om   daar   toch   onze beloftes   in   te   lossen   door   kaarsjes   te   branden   voor   die   mensen   die   ons   op   onze   wegen   geholpen   hebben.   Het   zal   een   heel   andere reis    worden    als    wat    we    eigenlijk    van    plan    waren,    maar    het    is    niet    anders.    We    blijven    ook    gewoon    nog    verhaaltjes    op    de site plaatsen,   Het   zullen   zeker   andere   verhaaltjes   zijn,   omdat   we   niet   meer   lopen,   maar   we   willen   jullie   onze   belevenissen   zeker niet   onthouden. Hoe   we   alles   precies in   gaan   vullen   daar   zijn   we   nog   niet   helemaal   uit,   maar   u   hoort   dat   zeker   nog van   ons.   Wij willen u toch groeten ondanks dat we verschrikkelijk teleurgesteld zijn. En dat doet zeer!! Peta. 24/06 Montcabrier Na   een   niet   zo´n   beste   nacht   zijn   we   vanmorgen opgestaan   met   een   gevoel   van   onmacht.   Een   droom   is   geëindigd   door   een   blessure die   niet   binnen   een   aantal   dagen   kan   genezen.   De   arts in   Puy   Leveque   was   daar   heel   erg   duidelijk   over.   We   gaan   wel   verder   maar dit   kan   niet   zoals   wij   graag   zouden   willen.   Meer   hierover   komt   nog.   We   hebben   vandaag   met   onze   kinderen   gesproken en   verteld wat   de   situatie   was.   Ik   ben   verder   niet   in   de   stemming   om   dit   verhaal   langer   te   maken   dan   nodig   is.   Ik   heb   vandaag   een dipdag! Vanavond   was   het   de   wekelijkse   Jeu   de   boule   avond.   Ik   had   er   eigenlijk   geen   zin   in   om   mee   te   doen.   Maar   op   aandringen van   Peta   ben   ik   toch   gegaan.   Je   kunt   dan   je   gedachten   even   opzij   zetten   voor   zover   dat   gaat.   We   hebben   even   de   tijd   nodig   om   dit een plaats te geven. Groetjes. Frans. 25/06 Montcabrier Goedemorgen.   De   afgelopen   nacht   beter   geslapen   dan   de   vorige.   Gelukkig   wel.   Als   je   midden   in   de   nacht   wakker   wordt,   dan   maalt er   van   alles   door   je   hoofd.   Je   stelt   jezelf   vele   vragen.   Waarom   mogen   wij   niet   verder,   wat   houdt   ons   steeds   al   tegen,   waartoe dient   dit?   en   zo   zijn   er   nog   veel   meer(   misschien   herken   je   dit   helaas   ook   wel)   We   hopen   dat   we   ter   zijner   tijd   antwoord   zullen krijgen   op   al   onze   vragen.   Het   "stoppen"      gaat   al   een   beetje   een   plaatsje   krijgen.   Maar   het   valt   niet   mee.   Want   je   bent   nu   een beetje   "zonder"   doel   zal   ik   maar   zeggen.   Maar   goed,   terug   naar   vandaag.   Vandaag   is   Trijnie   jarig!   Van   harte   meid      en   nog   vele gezonde   en   gelukkige   jaren   natuurlijk   samen   met   Gerard.   We   konden   vandaag   ook   wat   klusjes   doen   voor   hun.   Je   kunt   dan   even   je gedachten   verzetten.   Frans   is,   wat   ie   al   beloofd   had,   de   zijkanten   van   de   tuin   gaan   maaien   en   ik   ben   bij   het   zwembad   begonnen met   het   onkruid   weg   te   halen.   Heerlijk   zweten,   dus   het   zwempak   aangedaan.   Bij   te   hete   omstandigheden   even   onder   de   douche   en dan   de   plomp   in.   Morgen   ga   ik   verder,   want   de   klus   is   te   groot   voor   1   dag,   en   ik   geloof   dat   ik   morgen   hulp   krijg.   Altijd   fijn natuurlijk.   Met   Gerard   en   Frans   boodschappen   wezen   doen   in   Fumel.   Want   het   één   en   ander   raakte   al   weer   op.   Ook   niet   teveel want   we   willen   volgende   week   vrijdag   (4   juli)   afreizen   naar   St.   Jean   Pied   de   Porte.   (dit   is   nog   Frankrijk   maar   wel   de   grensstad naar Spanje)   Dit   gaan   we   doen   met   de   trein.   We   hebben   alles   een   beetje   besproken   en   gerelativeerd   en   zijn   tot   de   conclusie gekomen   dat   deze   enorme   teleurstelling   niet   de   rest   van   onze   tijd   gaat   beheersen.   Het   is   allemaal   heel   vervelend,   maar   als   1e hopen   we   dat   het   been   van   Frans   weer   goed   geneest,   en   dat   heeft   tijd   nodig.   En   die   tijd   willen   we   positief   gebruiken.   We   hebben weer   een   plan   de   campagne   gemaakt   en   dat   houdt   in   dat   we   het "Spaanse   gedeelte"   (zo´n   750   km)   met   de   trein   gaan   doen.   Hier   en daar    (op    het    spaanse    gedeelte    zijn    11    stations) stappen    we    dan    uit    en    blijven    daar    dan    1    of    2    dagen.    Gelang    wat    de bezienswaardigheden   zijn.   We   bekijken   alles   dan   op   het   gemak,   want   er   zijn   hele   mooie   steden   bij.   En   dan   trekken   we   weer verder.   Je   verplaats   je   zo   ook   van   A   naar   B   maar   dan   anders.   Uiteraard   gaan   we   nergens   stempels   halen   voor   in   ons   pelgrimspaspoort   want   dan   zou   niet   eerlijk   zijn.   Maar   op   deze   manier   komen   we   ook   in   Santiago   de Compostela   aan.   En   gaan   dan   wel   de   kaarsjes   branden.   Het   voordeel   is   dat   je   meer   tijd   kunt   uittrekken   om   de dingen   te   bekijken   waar   je   anders   minder   tijd   voor   zou   hebben.   Daarna   gaan   we   weer   een   plan   de   campagne maken.   Maar   je   leest   er   alles   over,   want   we   blijven   zoals   ik   eergisteren   al   zei   gewoon   verhaaltjes   op   de   website zetten.   Hopelijk   vinden   jullie   het   dan   nog   interessant   genoeg   om   het   te   lezen   en   vind   je   het toch   nog   leuk om ons te   blijven   volgen.   Nu   weer   terug   naar   het   heden. ´s   Avonds      hebben   we   bij   Trijnie   en   Gerard   gebarbequed.   Heel erg   gezellig   en   hebben   natuurlijk   ook   met   veel   andere   gasten   geproost   met   een   wijntje   of   roseetje   op   de verjaardag   van   Trijnie. Natuurlijk   lagen   we   weer   niet   vroeg   op   bed.   Ja   in   de   kleine   uurtjes.   Groetjes   van   ons   en   a demain. Peta. 26/06 Montcabrier Vanmorgen   na   het   ontbijt   zijn   we   Gerard   gaan   helpen   om   het   terras   bij   het   zwembad   onkruidvrij te   maken.   Peta   was   gisteren   al   deze   klus   begonnen.   Het   was   lekker   warm   dus   Peta   had   haar   zwempak   al   aan,   dus   als   de   hitte   haar   teveel   werd   kon   ze   zo   in   het   zwembad   springen..   Maar   ze kon   het   niet   voorkomen      dat   ze   op   sommige   plaatsen   toch   flink   verbrand   was.   Het   was   een   heel werk    .    Eerst    het    onkruid    verwijderd    tussen    de    tegels    met    een    mesje        en    toen    met    de hogedrukreiniger   voorzien   met   een   speciaal   hulpstuk om   het   terras   te   reinigen.   Peta   heeft   met   de snoeischaar   ook   de   planten   die   door   het   hek   heen   groeiden    weggehaald.   Tot   slot   nog   het   zwembad schoongemaakt   want   daar   was   het   een   en   ander   ingekomen.   Dit   was   lekker   zo   staande   in   het zwembad.   Het   is   ook   fijn   om   zo   je   zinnen   op   wat   anders   te   zetten,   want   het   `stoppen`   spookt toch   door   je   hoofd.   ´s   Middags   na   het   eten   heeft   Peta   nog   wat   verhaaltjes   getypt   voor   op   de website   en   hebben   gelijk   even   het   gastenboek   gelezen.   Het   geeft   ons   een   heel   fijn   gevoel   dat   er   zoveel   mensen   met   ons   meeleven. Het   verzacht   enigszins   de   pijn.   We   willen   jullie   daar   graag   voor   bedanken.   De   rest   van   de   middag   nog   geluierd   en   gezwommen,   want het   as   warm   genoeg      25   a   30   graden.   ´s   Avonds   buiten   zitten   kaarten   (   heb   trouwens   verloren)   en   toen   het   frisser   werd   naar binnen en toen naar bed. Groetjes van de reinigingsploeg. Frans. 27/06 Montcabrier Een   beetje   stijfjes   geslapen.   Normaal   slaap   ik   op   mijn   zij   maar   nu   de   hele   nacht   op   de   rug.   Het   was   de   enige   houding   die   geen   pijn deed.   Gisteren   bij   het   terras   schoonmaken   een   lange   tijd   in   de   zon   gestaan.   Ik   had   wel   een   shirtje   aan   maar   dat   komt   nou   eenmaal niet   tot   mijn   knieen.   Dus   de   bovenbenen   aan   de   zijkanten   zijn   dus   flink   brulee.   Daar   kon   je   eigenlijk   op   wachten.   Eigen   schuld, dikke   bult.   ik   had   me   ook   niet   ingesmeerd.   1   keer   smeer   je   niet   en   hoppa!   Dus   uit   noodzaak   heel   stil   gelegen.   Vandaag   een   rustige dag.   Nog   steeds   heel   warm   weer.   In   Nederland   is   het   zo   te   horen   vele   graden      minder.   Jammer   dat   het   bij   jullie   ook   niet   ´s zomers   is.   Misschien   komt   het   nog.   Vanmorgen   een   wasje   gedraaid   en   wat   zitten   kaarten.   ´s   Middags   een   kleine   siesta   gehouden en   nog   gezwommen.   Daarna   samen   gezellig   macaroni   gekookt   en   sla   klaargemaakt.   Na   het   eten   nog   weer   lekker   gezwommen   en   later op de avond bij Gerard een afzakkertje gehaald. Weltrust en tot morgen. Peta. 28/06 Montcabrier Vandaag   om   9   uur   opgestaan.   en   nadat   Peta   brood   gehaald   had   bij   Trijnie   -   wat   ze   iedere   dag   vers   bij   de   bakker   haalt   -      heerlijk buiten   ontbeten.   Na   het   ontbijt   heb   ik   op   het   internet   de   mogelijkheden   bekeken   omtrent   het   vervolg   van   onze   reis   naar   Spanje per   trein.   Op   vrijdag   4   juli   gaan   we   met   de   trein   naar   Bayonne.   En   vandaar   zien   we   wel.   De   tickets   heb   ik   via   internet   geboekt,   en kunnen   dus op   het   station   opgehaald   worden.   De   printuitdraai   ruil   je   daar   om   voor   een   origineel   ticket.   Heel   handig.   Toen   ik   dit gedaan   had   hebben   we   koffie   gedronken   en   zitten   kaarten.   .   Peta   staat   nog   steeds   achter   qua   punten,   en   ook   het   aantal   potjes natuurlijk,   want   we   houden   vanaf   het   allereerste   potje   alles   bij.   Alles   wordt   genoteerd.   Maar   ze   is   er   op   gebrand   om   iets   van   die achterstand   weg   te   werken,   dat   denkt   ze   tenminste,   maar   dat   laat   ik   natuurlijk   niet   zomaar   gebeuren.   Rond   1   uur   is   Peta   met Gerard   nog   wat   boodschappen   wezen   doen in   Fumel.   ´s   Middags   weer   verder   geluierd   en   ook   nog   gezwommen.   ´s   Avonds   bij   Trijnie en Gerard gegeten en daarna nog wat geborreld. heel gezellig allemaal. en daarna lekker onder de wol doei doei. Groetjes Frans. 29/06 Montcabrier Vandaag   een   rustige   dag.   Op   het   gemak   buiten   ontbeten   en   koffie   gedronken.   De   kaartcompetitie   weer   opgepakt   en   het   is   2-1   voor mij   geworden.   Ik   trek   al wat   bij.   Het   is   niet   zo   spectaculair   allemaal   wat   we   hier   doen   maar   a.s.   vrijdag   en   daarna   hopen   we   weer wat   meer   te   avonturieren,   dan   worden   de   verhaaltjes   ook   weer   wat   afwisselender.   Hier   komen   we   wel   heerlijk   tot   rust   en luieren   heel   wat   af.   En   we   zijn   hier   ook   heel   graag.   Ook   als   je   hier   buiten   zit   dan   kunnen   wij   heel   erg   genieten   van   de vogels.   Er   zitten   zoveel   soorten,   we   kennen   ze   niet   allemaal   bij   naam,   maar   het   is   een   genot   om   naar   te   luisteren.   De temperatuur   kwam   vandaag   weer   boven   de   30   C°   dus   af   en   toe   het   zwembad   in   voor   de   verkoeling.   Wel   blijven   we   uit het   zonnetje   want   het   is   veel   te   heet.   ´s   Avonds   na   het   eten   weer   verhaaltjes   getypt   voor   de   website   en   daarna in het   restaurant   met   ca.   14   mensen   de   voetbalfinale   gekeken   Spanje   -   Duitsland.   en   dat   werd   1-0   zoals   je   weet.   Mooie wedstrijd.   Ik   ben   wel   geen   kenner   maar   toch,   het   boeide   me   wel.   Daarna   nog   een   laatste   wijntje   en   toen   de   koffer   in. Goeienach. Peta. 30/06 Montcabrier Ik   heb   eigenlijk   voor   vandaag   niet   zo   veel   bijzonders   te   vertellen.   Het   is   schitterend   weer.   30   -   35   C°.   We   houden   dus   ons   gemak, een   potje   gekaart   wat   ik   deze   keer   weer   heb   verloren.   Koffie   gedronken   en   zo   af   en   toe   in   het   zwembad   voor   de   afkoeling.   Het   is wel   een   luxe   hoor,   zo´n   bad   voor   je   deur.   ´s   Avonds   heb   ik   rijst   met   kip   tikka   klaargemaakt.   En   Peta   heeft   de   komkommer   gedaan. Zo   je   leest   hebben   we   weer   heerlijk   gegeten.   Na   de   hand   afwas, we   hebben   hier   geen   vaatwasser,   weer   verder   met   kaarten.   De competitie   wordt   heel   serieus   genomen,   ik   sta   nog   steeds   voor   ondanks   het   verlies   van   vanmorgen.   Peta   komt   dus   steeds dichterbij, opletten geblazen. Het wordt steeds interessanter. Meer heb ik eigenlijk niet te vertellen. Dus tot morgen. Frans.
vorige pagina volgende pagina Dagboek