Frans Hesselberth
28 Juli t/m 5 Augustus
28/07 Finisterre Vandaag   wat   traag   op   gang   gekomen.   Uitgeslapen   en   op   het   gemak   ontbeten.   Daarna   een   wasje   gedraaid,   het   was   tenslotte maandag,   en   dan   is   het   hier   ook   wasdag.   Het   weer   was   beduidend   beter   dan   gisteren.   Het   zonnetje   scheen   zelfs.   Nadat   de   was aan   de   lijn   hing   zijn   we   boodschappen   gaan   doen.   Daarna   weer   een   rondje   gelopen   langs   de   haven   en   koffie   gedronken   met   een tosti.   Intussen   ook   weer   andere   medebewoners   gekregen.   We   hebben   er   in   die   dagen   al   heel   wat   zien   komen   en   gaan.   Allerlei nationaliteiten   komen   er   binnen.   Eerst   hadden   we   2   belgische   meisjes,   daarna   een   duits   koppel,   een   meisje   uit   oostduitsland,   een meisje   uit   noorwegen,   een   spaans   meisje,   een   nederlands   koppel,   en   nu   2   poolse   meisjes   en   een   argentijnse.   Ze   komen   van   alle hoeken   van   de   wereld.   En   bijna   allemaal   wandelaars.   Het   is   wel   gezellig,   je   praat   eigenlijk   voortdurend   engels.   We   zijn   helemaal internationaal   geworden.   Yes,   yes.   Nadat   we   de   koffie   op   hadden,   hadden   we   zoiets   van   zullen   we   een   strandje   pikken?   Dus   terug naar   de   kamer   en   matjes,   handdoeken,   water   en   boekjes   meegenomen.   Let   even   op!!!   Voor   Frans   een   sudoku   puzzelboekje   en   voor mij!!!   een   leesboekje,   wat   we   van   het   nederlandse   paar   gekregen   hadden.   De   rollen zijn   nu    omgekeerd.   Normaal   gesproken   ben   ik   de   puzzelaar   en   Frans   de   lezer, maar   nu   is   het   andersom.   De   wonderen   zijn   de   wereld   niet   uit.   Frans   zegt   net dat   het   maar   tijdelijk   is.   Ja,   ja!!   Maar   goed   we   zijn   naar   het   strandje   gegaan. Onze    matjes    opgeblazen    en    heerlijk    gaan    liggen    in    het    zonnetje.    Er    moet natuurlijk   aan   het   kleurtje   gewerkt   worden. Je   kunt   niet   uit   Spanje   komen met   een   bekkie.   Nee,   we   moeten   bakken.   Om   en   om,   het   wel   bekende   wentelteefje   dus.   En   het heeft   gewerkt,   verbrand   ook   natuurlijk.   Zwemmen   is   er   eigenlijk   niet   zo   bij   want   het   is   best   wel fris   en   er   dreef   nogal   veel   troep   in,   dus   pootje   baden   was   voor   de   afkoeling   al   genoeg.   Rond   de klok   van   half   6   zijn   we   terug   naar   de   kamer   gegaan.   Frans   is   gaan   koken,   samen   met   het   poolse   meisje.   Ze   hadden   het   heel gezellig.   Daar   ik   niets   hoefde   te   doen   heb   ik   zitten   lezen   en   hoorde   sommige gesprekken   geanimeerd   aan.   Aan   tafel   gezeten   zaten de   andere   meisjes   ook   aan   tafel.   Zij   aten   pasta.   En   zo   zit   je   dan   met   3   nationaliteiten   aan   tafel.   Heel   erg   leuk.   Benieuwd   wat   we morgen   weer   binnen   krijgen.   Na   de   vaat   zijn   we   op   de   koffie   af   gegaan   en   dat   doen   we   bij   het   internetcafe.   En   schrijven   dit verhaal.   En   straks   gaan   we   nog   wat   kaarten   denk   ik, ik   verlies   steeds   weer,   dus   dat   moet   een   beetje   recht   getrokken   worden.   Ik ga er mijn uiterste best voor doen. Maar ja, dat doe ik steeds. We zien wel. Het is maar een spelletje. Tot morgen en de groetjes van de Spaanse zon aanbidders. Doei, doei. Frans en Peta. 29/07 Finisterre Niet   zo   vroeg   opgestaan.   Op   weg   naar   het   internetcafe   komen   we   op   de   markt   terecht.   Allerlei   kraampjes   met   veel   kleding   en vooral   heel   veel   schoenen.   We   hebben   niets gekocht   want   het   is   allemaal   gewicht.   Bij   het   internetcafe   aangekomen   was   het   er vreselijk   druk,   dus   terug   naar   de   haven   waar   dus   de   markt   was. Bij   een   restaurantje de   lunch   gebruikt   en   daarna   op   een   bankje van   het   zonnetje   genoten.   We   wilden   eigenlijk   nog   wel   een   tochtje   met   de   glasboot   doen,   dus   we   liepen   erheen   voor   de   tocht   van 16.00 uur. Komen we daar aan om 15.30 en de kapitein zei dat er nog te weinig deelname was dus de boot vertrok pas om 17.00 uur. Dus   maar   wat   in   de   rondte   gelopen   en   gekeken   naar   de   vissersbootjes   die   één   voor   één   binnen   kwamen.   De   vis   werd   uitgeladen, kratje   voor   kratje   en   het   werd   bedekt   met   ijs. Er   kwam   dan   een   busje   waar   alles   ingeladen   werd.   En   dan   ging   het   waarschijnlijk naar restaurants,   want   viswinkels   zie   je   hier   eigenlijk   niet. De   vissersboten   zijn   hier   niet   zo   groot.   Deze   bootjes   zijn ongeveer tussen   de   15   en   20   meter   lengte.   Hier wordt nog   heel   veel   met   de   hand   gedaan.   Toen   het   bijna   17.00   uur   was   zijn   we   weer   terug   naar de   glasboot   gegaan   en   de   man   vertelde   met   een   glimlach   dat   het 17.30     werd.     Dus     maar     weer     even     gewacht.     Weer     even rondgehuppeld   want   de   meeste   vissersbootjes   waren   nu   ook   wel binnen.   Hè,   hè   eindelijk   om   17.30   uur   konden   we   op   de   glasboot   en voeren   vrijwel   direct   uit.   We   hoopten   natuurlijk   weer   op   het   zien van    dolfijnen,    maar    deze    keer    hadden    we    pech. Wel    heerlijk zittend   in   het   zonnetje   genoten van   de   golven,   die   nu   wat   wilder waren.   Het   was   een   fijne   tocht.   Na   deze   tocht   op   ons   horloge gekeken   en   het   was   al   laat   om   nog   eten   te   koken,   dus   bij   de   pizzeria   naar   binnen   gegaan. Op   het   gemak   een heerlijke   pizza gegeten.   Even   later   kwamen   er   nog   meer   mensen die een   pizza   wilde   eten,   maar   dat   ging   niet,   want   de   electriciteit   was   uitgevallen. Achteraf   zat   heel   Finisterre   zonder   stroom.   Wij   hadden   dus   echt   geluk   dat   we   net   die   pizza   op   hadden.   We   hoefden   natuurlijk ook   niet   langs   het   internetcafe   want   daar   deden   de   computers   het   natuurlijk   ook   niet.   We   gingen   maar   terug   naar   het   pension, want   kaarten   gaat   niet   op   stroom.   Maar   na   een   paar   potjes   werd   het   toch   wel   wat   te   donker   dus   ook   dat   hielden   we   voor   gezien. En   om   23.00   uur   hadden   we   eindelijk   weer   licht.   Van   20.30   tot   23.00   zonder   stroom.   Ook   op   de   straten   geen   lantaarns.   En   dat   is echt donker hè. Maar het had wel wat. Daarna wat tv gekeken en toen naar bed. Groetjes van ons. Frans en Peta. 30/07 Finisterre Vandaag   een   rustige   dag   voor   de   boeg.   Eerst   nog   een   wasje   gedaan   want   morgen   gaan   we   weer   hier   vandaan en   dan   willen   we   alles   schoon   meenemen.   Nog   wat   gepuzzeld   en   gekeuteld.   Tussen   de   middag   heerlijk   warm gegeten,   want   dan   konden   we   ´s   avonds   de   restjes   opeten.   Daarna   naar   het   internetcafe   want   dat   werd gisteren   niets.   Een   hele   tijd   zitten   wachten   en   eindelijk   konden   wij   ook   onze   2   verhalen   kwijt.   Straks   gaan   we naar   het   pension   om   alles   weer   in   te   pakken.   Morgenochtend   gaan   we   met   de   bus   naar   Coruña.   Ook   een   plaats   aan   de k   u   s   t   .     Het   ligt   iets   hoger   dan   Finisterre.   Wat   we   daar   tegen   komen   zien   we   nog   wel.   Voor   vandaag   dus   helaas   een   klein   stukje   om   te lezen maar dat wordt morgen vast meer. Heel veel groetjes van ons. Frans en Peta. 31/07 Finisterre - La Coruña We   waren   vandaag   lekker   vroeg   op.   Want   9.40   uur   ging   onze   bus   naar   La   Coruña,   dus   alle   restjes   opgegeten zoals   papjes,   de   laatste   plakjes   kaas   en   toen   de   deur   achter   ons   dicht   getrokken.   Het   is   best   wel   weer   een lekker   gevoel   om   weer   op   stap   te   gaan.   Alhoewel   we   een   hele   fijne   tijd   gehad    hebben    in    Finisterre.    Bij    de    bushalte    hoefden    we    maar    kort    te wachten.   Toen   de   bus   er   stond,   de   rugzakken   onderin   de   bus   gedaan   en   een plaatsje   gezocht   voor   een   rit   van   2,5   uur.   Jammer   genoeg   regende   het   wat. Dat   belemmerde   enigszins   het   uitzicht.   Maar   van   lieverlee   werd   het   weer droog.   Het   ging   via   allerlei   dorpjes,   dus   de   bus   stopte   geregeld.   Dit   was   wel leuk   want   zo   konden   we   nog   wat   zien   van   de   dorpjes   onderweg.   Even   over twaalven   kwamen   we   aan   op   het   busstation   van   La   Coruña.   La   Coruña   ligt   op het   meest   zuidwestelijkste   puntje   van   de   golf   van   Biskaje,   oftewel   108   km. rechtboven   Finisterre,   op   het   uiterste   puntje   van   Spanje.   Het   was   even   oriënteren   waar   we   in   La   Coruña   stonden.   Vanaf   het busstation   naar   boven   gelopen   en   via   de   GPS   even   gekeken   waar   we   stonden.   We   zaten   zo´n   300   m.   van   het   treinstation   af.   Daar we   maandag   dit   weer   nodig   hebben   keken   we   naar   een   slaapplaats   daar   in   de   buurt.   Die   vonden   we   bij   een   leuk   pensionnetje.   Op   de hoek   van   2   grote   straten,   want   La   Coruña   is   een   gigantische   grote   stad,   met veel   hoogbouw.   Na   onze   rugzakken   op   de   kamer   te hebben   gebracht   en   van   schoenen   te   hebben   gewisseld   zijn   we   de   stad   ingegaan.   Je   kunt   hier   gemakkelijk   verdwalen,   maar   we hadden   een   aantal   aanwijzingen   gehad   van   de   vrouw   van   het   pension.   Dus   door   wat   winkelstraatjes   geslenterd   en   vonden   daar   een leuk   plekje   voor   de   lunch.   Na   de   lunch   liepen   wij   verder   de   stad   in.   Zo   kwamen   wij   op   de   boulevard,   die   een   schitterend   uitzicht gaf   over   de   westelijke   baai   van   La   Coruña.   Toen   we   even   daar   hadden   staan   kijken,   kwam   er   een   schitterend   klein   trammetje   aan, die   vroeger   bij   ons   ook   wel   reed.   Met   aan   de   voor-en   achterkant   het   besturingsgedeelte   en   daartussen   een   plaats   of   15.   Deze reed   van   de   westelijke   baai   via   de   boulevard   naar   de   oostenlijke   baai,   waar   meer   het   havengebeuren   is.   Jachthavens,   en   los   en laadplaatsen   voor   zeeschepen.   Dit   kwam   wel   even   bekend   voor.   Bij   het   eindpunt   zijn   we   uit   het   trammetje   gestapt.   Na   een   stukje   te   hebben   gelopen   zagen   we   een   schitterend   oud   fort,   wat tevens   museum   was.   Dus   wij   daar   naar   binnen.   Wat   je   aan   de   grootte   van   het   fort   niet   zou   zeggen viel   er   genoeg   te   bekijken.   Na   dit   bezoek   was   het   tijd   voor   een   ijsje   want   het   weer   was   helemaal opgeklaard.   Meer   blauw   dan   wolk.   En   25   graden!!   Het   was   inmiddels   al   een   uur   of      6.   Van   lieverlee weer   naar   de   binnenstad   gekuierd   en   kwamen   terecht   bij   een   chinees   restaurant,   waar   we   heerlijk hebben   gegeten.   Op   de   terugweg   naar   het   pension   zagen   we   een   plekje   voor   te   internetten,   dus   na een    bezoekje    aan    onze    kamer,    waar    we    ook    wat    inkopen    hadden    gedropt    zijn    we    naar    het internetcafe   gegaan.   En   zitten   nu   dit   te   typen.   Strakjes   weer   naar   de   kamer   en   misschien   nog   wat tv kijken en dan slapen, want morgen is er weer een nieuwe dag. Groetjes en doei doei. Frans. 01/08 La Coruña Alweer   1   augustus.   De   tijd   gaat   snel.   Op   de   kop   af   zijn   we   nu   4   maanden   op   weg.   Maar   ik   kan   jullie   geruststellen   dat   de   langste tijd   erop   zit.   Als   het   mee   zit   komen   we   op   zaterdag      9   augustus   weer   thuis.   Maar   nu   zijn   we   nog   in   Coruña   tot   maandag. Vanmorgen   hebben   we   de   treintickets   gehaald   voor   maandag.   Om   8.05   uur   vertrekt   de   trein   en   dan   komen   we   om   20.35   !!   aan   in Irun.   We   gaan   dan   van   west   naar   midden   Spanje.   Maar   dat   later.   Nadat   we   de   tickets   gehaald   hadden   zijn   we   een   warenhuis ingedoken.   Misschien   weleens   gehoord   van   El   Corte   Inglés.   Vergelijkbaar   vonden   wij   met   de   Bijenkorf.   Het   gebouw   telde   in   totaal 7   verdiepingen,   dus   dan   heb   je   ook   wel   door   dat   we   daar   zomaar   niet   uit   waren.   Je   kon   daar   ook   eten, dat   hebben   we ook   gedaan. Of   we   iets   gekocht   hebben?   Natuurlijk   wel,   een   zogenaamde   olijvenpituitduwer,   tevens   knoflookpers.   Wij   dachten   dat   er   in Nederland   geen   olijvenpituitduwer   te   koop   zou   zijn.   En   aangezien   de   olijven   hier   haast   om   je   oren   vliegen   moesten   ze   ook   wel   zo´n ding   hebben.   Wij   zijn   er   heel blij   mee.   Daarna   de   spulletjes   nar   de   kamer   gebracht   en   het   was   al   een   eindje   in   de   middag   en   om naar   de   haven   te   lopen   dan   ben   je   ook   weer   een   uurtje   ouder.   Ook   in   Coruña   kon   je   met   een   boot   varen,   en   je   snapt   wel   dat   we   dat gedaan   hebben.   Een   ietsie   pietsie   buitengaats,   en   voorop   staand   was   het   een   plezierig   tochtje.   Dolfijnen   hebben   ze   hier waarschijnlijk   niet,   tenminste   niet   gezien.   Zelfs   Frans   niet.   Daarna   maar   weer   een   ijsje   gegeten   en   wat   in   de   rondte   gelopen. Vanaf   25   juli   tot   eind   augustus   is   het   feest   in   Coruña.   Allerlei   festiviteiten   zijn   er   te   zien.   Heel   erg   leuk.   Tijdens   het   kuieren kwamen   we   een   grote   groep   steltlopers   tegen.   Dan   voel   je   je   wel klein   hoor,   ze   lopen   zo   over   je   heen.   Daarna   de   kebabzaak   ingegaan en   kebab   gegeten.   Deze   keer   geen   thais   eten   in   de   kebabzaak   zoals in   Santiago.   Het   was   overal   gierend   druk   van   de   mensen.   Kleine straatjes   waren   overvol.   Heel   gezellig   allemaal.   Op   de   terugweg was   er   in   een   park   een   podium   met   folkloristische   dansen.   Heel apart.   Een   klein   stukje   gezien.   Toen we   daar   aankwamen was   h et   al de       laatste       dans.       Verder       door       de       mensenmassa geworsteld richting internetcafe. En straks gaan we lekker op ons bedje liggen. Tot morgen. en de groetjes. Frans en Peta 02/08 La Coruña Vandaag   als   1e   boodschapjes   gedaan   voor   de   treinreis   van   maandag.   Want   zondag   gaat   dat   niet,   want   dan   zit   hier   ook   alles   dicht. Na   de   boodschappen   op   onze   kamer   te   hebben   gebracht   zijn   we   La   Coruña   ingegaan   want   we   zouden   via   de   boulevard,   de   stad   in   de rondte   lopen.   Dit   was   ongeveer   15 km.   Dit   was   een   hele   leuke   wandeling.   Eerst   keken   we   uit   over   de   oostelijke   baai,   met   zijn jachthaven   en   aanlegplaatsen   voor   zeeschepen.   Na   ongeveer   een   km   of   5   kwamen   we   uit   op   de   hoogte   van   een   klein   strandje   waar aardig   wat   mensen   aan   het   zwemmen   waren.   We   hadden   hier   ook   uitzicht   op   de   vuurtoren   van   de   stad.   Een   hele   aparte,   met   de naam   Hercules.   Aan   de   overkant   was   een   klein   restaurantje   waar   we   tussen   de   middag   wat   gegeten   hebben.   Na   het   eten vervolgden   wij   onze   tocht.   De   vuurtoren   hebben   we   nog   niet   bezocht   dat   doen   we   morgen.   Na   nog   een   half   uurtje   te   hebben gelopen   kwamen   we   aan   bij   het   Aquarium   van   La   Coruña.   Dit   was   zeer   de   moeite   waard.   Buiten   dat   je   iets   van   de   visserij   komt   te weten,   zie   je   ook   de   vissen   die   in   deze   streek   leven.   In   verschillende   aquaria´s.   Na   een   poosje   rond   te   hebben   gekeken   zijn   we even   wat   gaan   drinken   op   het   terras   van   dit   aquarium.   Hier   hadden   we   een   schitterend   uitzicht   over   de   zee.   Er   stond   een   stevige branding,      die      schitterende      plaatjes      opleverden      voor      ons fototoestel.   Peta   was   natuurlijk   weer   niet   te   houden   ze   had   koud haar   zumo   naranja   door   haar   keelgat   gegoten   of   ze   moest   naar   het gebulder   van   de   branding   gaan   kijken.   Zo   had   ik   de   tijd   om   eens heerlijk    op    mijn    gemakje    een    biertje    te    drinken.    Nadat    ze enthousiast   was   teruggekomen   scheen   ze   er   dorst   van   gekregen   te hebben.    Dus    weer    wat    besteld    en    het    ritueel    herhaalde    zich opnieuw.   Het   was   koud   weg   of   ze   ging   weer   naar   de   branding   kijken.   Nadat   ik   mijn   biertje   ophad   ben   ik   ook   gaan   kijken   en   ik   moet eerlijk   zeggen   het   was   de   moeite   waard.   Na   een   poosje   te   hebben   gekeken   en   een   stijf   bekkie   van   het   zout   gekregen   vervolgden we   onze   weg   door   het   aquarium.   We   bekeken   hier   nog   wat   tropische   vissen   en   gingen   daarna   naar   het   aquarium   in   de   kelder.   Dat onder   de   naam   Nautilus   op   een   onderzeeër   moest   lijken.   Dit   was   een   schitterend   aquarium   dat   helemaal   in   de   rondte   gebouwd   was, met   wel   een   hoogte   van   een   meter   of   4.   Daar   zwommen   allerlei   vissen   in.   Met   o.a.   een   haai   van   een   metertje   of   2,   3.   Daarna   zijn we   nog   een   keer   naar   de   branding   wezen   kijken   want   daar   kon   Peta   maar   moeilijk   afscheid   van   nemen.   Even   later   hebben   we nog even   met   iemand   van   het   aqarium   over   de   olieramp   van   2002   gesproken   want   overal   zie   je   daar   helaas   nog sporen   van.   Hij vertelde   wel   dat   het   voor   het   grootste   deel   al   opgeruimd   was.   Daarna   zijn   we   ook   nog   naar   de   zeehonden   wezen   kijken,   die   werden op   dat   moment   gevoerd. Altijd   leuk   om   te   zien.   Na   ons   bezoek   aan   het   aquarium   vervolgden   we   onze   weg   langs   de   boulevard.   Zo belandden   we   bij   de   westelijke   baai.   Het   was   inmiddels   al   een   uur   of   8.   Dus   we   gingen   op   zoek   naar   een   tentje   om   wat   te   eten.   Het was   gigantisch   druk   in   de   stad.   Tegen   mijn   principes   in   bij   meneer   King   naar   binnen   geschoten,   en   na   een   salade   en   een   hamburger   hielden   we   het   daar   voor   gezien.   Op   een   plein   bij   het   stadhuis waren   de   steltlopers   cq.   jongleurs   van   gisteren   bezig   met   hun   kunsten.   Er   was   ook   een   grote   pop van   een   romeinse   soldaat.   We   wisten   eerst   niet   waar   dat   voor   was.   Maar   toen   we   via   de   hoofdweg richting   onze   kamer   liepen   kwam   er   een   stoet   van   andere   steltlopers   met   vuurspuwers   die   een soort   Herculesfiguur   meesleepten,   van   ca.   3   meter   hoog.   Die   moest   het   dan   zeker   gaan   opnemen van   de   romein   van   de   andere   steltlopers.   Het   was   in   ieder   geval   een   leuk   gezicht.   Zo   zijn   we   via het   park   richting   ons   internetcafe   gelopen   om   dit   verhaaltje   te   kunnen   schrijven.   Morgen   krijgen jullie weer een nieuw verhaal. Groetjes van ons. Frans. 03/08 La Coruña Vanmorgen   bij   de   haven   eerst   koffie   gedronken,   en   een   lekker   poosje   gezeten.   Daarna   gelopen   via   de   haven   naar de   tramhalte.   Toen   de   tram   er eenmaal   was   zijn   we   erin   gestapt   en   hebben   ongeveer   3   km   meegereden. Uitgestapt   bij   de   toren   van   Hercules.   Oftewel   de   vuurtoren.   Deze   staat   op een   terp   dus   hij   torend   ook   net   zoals   Hercules   overal   bovenuit.   Door   de jaren   heen   is   hij   al   verschillende   malen   gerestaureerd.   Maar   het   is   nu   wel een   plaatje   om   te   zien.   Prachtig.   Je   kon   ook   naar   boven   lopen   en   na   235 treden   was   je   dan   eindelijk   boven.   Het   is   net   als   met   een   berg   beklimmen, als   je   eenmaal   boven   bent   dan   krijg   je   je   beloning.   En   hier   is   dat   helemaal prachtig.   De   zee   aan   de   ene   kant   en   de   stad   aan   de   andere   kant.   Ook   kijk   je   op   een   rotsachtig   gedeelte waar   men   vele   looppaden   aangelegd   heeft   en   daar   staan   ook   verschillende   beelden   en   moderne   kunst   zoals dat   heet.   Ook   heeft   men veel   naar   Paaseiland   gekeken   en   naar   Stonehedge,   Ook   hier   stonden   vele   stenen overeind   wat   best   een   grappig   gezicht   was.   We   zijn   nadat   we   de   toren   bezichtigd   hadden   eerst   een   hapje   wezen   eten   en   zijn daarna   de   grote   wandeling   gaan   maken   langs   al   deze   beelden,   en   wat   ook   tevens   kustwandeling   is.   Overal   stonden   zitbanken   of ligbanken   en   picknickbanken.   Zo   kon   je   overal   van   elk   plekje   genieten   wat   het   ook   was.   Wij   zijn   verschillende   keren   gaan   zitten   om naar   de   branding   te   kijken,   want   het   was   wassend   water   en   dan   is   het   net   of   je   hogere   golven   hebt,   wat   een   schitterend   gezicht is.   Daar   kun   je   uren   naar   kijken.   Vele   keren   hebben   we   ook   een   bankje   bezeten.   Rond   de   klok   van   6   zijn we    richting    stad    gegaan    en    hebben    ons    op    een verschrikkelijk    lekker    ijsje    getrakteerd.    Daarna richting    pension    waar    het    internetcafe    dichtbij gelegen   is,   en   straks   gaan   we   nog   een   klein   hapje eten   en   dan   spulletjes   pakken   want   morgen   zitten   we de   hele   dag   in   de   trein.   Ook   leuk,   maar   we   willen vroeg   weg   dus   gaan   we   ook   bijtijds   slapen,   dus   tot morgen en groetjes van ons. Peta 04/08 La Coruña - Irun Na   een   heftige   zeer   korte   nacht   gelukkig   om   6.15   eruit.   La   Coruña   is   een   fijne   stad   maar   slaapt   nooit.   Aangezien   het   op   de   kamer vreselijk   warm   was,   lieten   we   het   raam   maar   open,   want   airco   was   er   niet.   Het   tochtte   ook   niet   door   dus   we   moesten   enigszins   wel het   raam   open   laten.   Maar   ja, ALLE,   ja   alle   geluiden   krijg   je   dan   ook   binnen.   's   Nachts   worden   daar   de   straten   schoongemaakt, huisvuil   opgehaald,   mensen   die   nog   laat   op   pad   zijn   met   o.a   hun   rumoerige   brommer,   en   mensen   die   al   vroeg   op   pad   zijn   die   naar het   werk   moeten.   En   iedereen   liet   zich   horen,   ook   als   een   auto   bij   het   stoplicht   niet   direct   wegreed   bij   groen   licht,   men   toeterde net   zo   lang   totdat   hij   weg   was.   En   dit   alles   midden   in   de   nacht   hè,   als   jij   probeerde   te   slapen.   Wij   waren   allebei   rond   4   uur   wakker voor    toilet    en    een    slokje    water    en    daarna    gewoon    niet    meer   geslapen.   Vreselijk.   Onze   wekker   stond   op   6.15   want   we   gingen vandaag   vroeg   op   pad.   We   hadden   deze   dag   een   treinreis   van   13 uur!!   voor   de   boeg.   We   gingen   Spanje   bijna   weer   verlaten.   Vanaf 07.30 zaten   we   al   in   de   trein van   La   Coruña   naar   Irun.   Van   west naar   oost   Spanje.   Het   was   een   hele   zit   maar   wel   een   hele   mooie.   Je zag   zoveel   bergen   aan   je   voorbij   gaan,   de   een   nog   hoger   dan   de andere.   Prachtige   natuur.   Je   snapt   natuurlijk   ook   wel   dat   we   niet de   hele   reis   meegemaakt   hebben.   Sommige   stukken   zijn   ons   totaal ontgaan.   Een   klein   dutje   af   en   toe,   want   we   kwamen   toch   iets   te   kort   natuurlijk.   Om   20.30   kwamen   we   aan   in   Irun.   Nu   nog   een slaapplaats   zoeken.   Als   je   de   verslagen   geregeld   gelezen   hebt   dan   weet   je   misschien   nog   dat   we   in   Irun   4   weken   geleden   op   een vreselijk   kamertje   hadden   geslapen   en   daar   wilden   we   nu   absoluut niet   naar   toe.   We   gingen   een   voor   een   de   pensions   af   maar   alles was   complet.   Vol   dus.   Om   een   lang   verhaal   kort   te   maken   hadden   we   uiteindelijk   na   een   uur   zoeken   een   hotelletje   gevonden.   De prijs   zullen   we   niet   vermelden   maar   het   was   schandalig,   en   dat   is   zachtjes   uitgedrukt.   We   werden   uitgekleed.   Maar   goed   we hadden   een   bed.   Op   zoek   naar   een   eettentje   ging   vele   malen   sneller,   want   Irun   was   nog   een   beetje   bekend   voor   ons.   Na   het   eten terug   naar   ons   bedje   en   ons   snel   onder   de   lakens   geschoven   en   om   11   uur   ging   het   licht   uit.   Treinreizen   zijn   leuk   maar   je   wordt   zo gaar als boter van al dat zitten. Groetjes van ons en welterusten. Pa en Ma Spoor 05/08 Irun - Bayonne Na   een   toch   wel   heerlijke   nachtrust,   mag   ook   wel   voor   die   prijs,   weer   op   pad.   We   gingen   richting station   voor   een   kaartje   naar   Bayonne.   We   waren   nog   in   Spanje   maar   het   is   bijna   Frankrijk   en   dan gaat   alles   niet   zo   als   dat   je   wel   zou   willen.   Een   kaartje   naar   Bayonne   ging   niet   want   dat   kon   alleen vanuit   Hendaye.   Dat   ligt   aan   de   grens.   Moet   je   weten   dat   we   op   de   reis   naar   Spanje   wel   van Bayonne   naar   Irun   konden   komen.   Maar   er   ging   wel   vanuit   Irun   een   trammetje   naar   Hendaye,   waar we   dan   een   kaartje   konden   kopen   naar   Bayonne.   Het   was   allemaal   heel   omslachtig   maar   goed   we waren   rond   de   middag   in   Bayonne.   Een   slaapplaats   bij   het   station was   snel   gevonden.   Zonder rugzakken    en    andere    bagage    zijn    we    informatie    wezen zoeken    voor    de    treinreis    richting Schiedam. Want    zaterdag    hopen    we    weer    thuis    aan    te    komen.    Eerst    bij    een    kaartautomaat geprobeerd   maar   daar   kwamen   we   niet   geheel   uit   ondanks   dat   het   er   ook   in   het   nederlands   stond. Een   vriendelijke   meneer   bij   het   loket   bracht   voor   ons   uitkomst.   We   gaan   vrijdag   vanuit   Dax   (even   boven   Bayonne)   via   Bordeaux naar   Brussel.   Ook   werd   er   slaapplaats   geregeld   in   Brussel   en   dan   gaan   we   zaterdag   vanuit   Brussel   naar   Schiedam.   Ook   hebben   we informatie   gehaald   voor   de   bus   van   morgen.   Morgenochtend   gaan   we   met   de   bus   richting St.   Girons   alwaar   Marco   en   Isabel   op   een camping   staan. Wij   gaan   daar   ook   2   nachtjes   heen.   Dit   ligt   hier   zo'n   70   km   vandaan.   En   daarvandaan   gaan   we   naar   huis.   En   dan vinden   we   het   mooi   geweest.   We   willen   ook   weer   graag   naar   huis.   Familie   en   vrienden   willen   we   weer   zien   en   ook   ons normale   leven weer   oppakken.   Het   is   in   ieder   geval   een   reis   geworden   die   we   niet   zo   gauw   zullen   vergeten.   Na   het   bezoek   aan   het   station   hebben we   Bayonne nog bekeken   en   strakjes   nog   een   happie   eten   en   dan   is   het   klaar. Dit   is   zo'n   beetje   het   laatste   reisverhaaltje.   Bij thuiskomst schrijven we nog wel iets over onze persoonlijke bevindingen over deze ruim 4 maanden durende tocht. De hartelijke groetjes van ons. Frans en Peta
vorige pagina
Hier de link naar ons nawoord: Terug van weggeweest.
Dagboek