Frans Hesselberth
Dagboek
31/03 Schiedam - Namen Dan   is   het   eindelijk   zover.   De   rugzakken   zijn   gepakt,   weer   even   wennen   aan   het   gewicht.   Zaterdag   29   maart   was   een   fantastische dag.   Familie, vrienden,   zo'n   54   in   getal,   uit   alle   windstreken   van   het   land,   kwamen   even   langs   om   ons   een   goede   reis   (Bon   Camino)   te wensen.   Het   was   hartverwarmend   zoveel   medeleven.   Ook   het   aantal   kaarten, mailtjes   en   telefoontjes   was   schitterend.   Het   geeft een   goed   gevoel   zo   te   mogen   vertrekken.   Vandaag   hopen   we   om   ca.   10:45   uur   te   vertrekken   vanaf   station   Schiedam   en   komen   dan ca.   13:39   uur   in   Namen   aan.   Hier   nemen   we   eerst   een   hotel   en   starten   dan   dinsdag   1   april,   echt   het   is   geen   grap, met   onze   Camino. Tot zover het begin, jullie horen nog van ons. Groetjes, Peta en Frans. Na   een   toch   nog   drukke   ochtend   zijn   we   dan,   na   de   koffie,   vertrokken   naar   het   station. Isabel   en   Tom   brachten   ons   weg.   Na   een   afscheid   wat   zwaarder   was   dan   dieplood   vertrok onze   trein   naar   Rotterdam.   Daar   overgestapt   naar   Brussel.   We   zaten   achterstevoren   en   zo ging   Nederland   van   ons   af.   In   Rozendaal   konden   we   verzitten   en   zaten   dus   andersom.   Het onbekende   tegemoet!   In   Brussel   overgestapt   naar   Namen   en   kwamen   daar   om   15:10   uur   aan. Een   lekker   kopje   koffie   genomen.   De   kerken   waren   helaas   gesloten   dus   toen   maar gekuierd door   een   gezellig   Namen,   namen   daarna   een   lekkere   pizza   en   gingen   toen   ons   hotel   opzoeken wat   aan   de   Maas   ligt.Uitzicht   op   het   water,   wat   wil   je   nog   meer.   Zo   de   kop   is   eraf.   We groeten jullie allen. Tot schrijfs. Groetjes, Peta.                01/04 Namen - Anhee Na   een   stevig   ontbijt   zijn   we   vertrokken   uit   Namen   voor   het   begin   van   onze   pelgrimstocht.   Aan   de   Maas   hebben   we   echter   eerst, lekker   zittend   op   een   bankje   in   de   zon,   het   pelgrimsgebed,   uit   het   boekje   "Bidden   als   een   pelgrim",   gelezen.   Zie   startpagina website.   Na   een   paar   km   te   hebben   gelopen   stopte   er   aan   de   andere   kant   van   de   weg   een   auto.   Een   dame   komt   wuivend   naar   ons toe.   "Gaat   u   naar   Santiago?"   vraagt   ze   op   z'n   Frans.   Na   enig   stuntelen,   half   Nederlands,   half   Frans,   zeiden   we:   "Oui".   De   dame begreep   dat   ons   Frans   niet   zo   goed   was   en   vertelde   in   het   Vlaams   dat   dit   ook   een   droom   van   haar   is   en   dat   ze   dit   over   een   jaar   of 8   wil   verwezelijken.   Ze   wenst   ons   een   Bon   Camino   en   wij   vervolgden   onze   weg.   Na   weer   een   aantal   km   gelopen   te   hebben   komt   er een   oud   heertje   op   de   fiets.   Ook   hij   houdt   ons   staande.   75   jr   en   in   de   korte   broek!!!   Hij   vertelt   ons   dat   hij   het   ook   heeft   gelopen en   het   was   voor   hem   ook   de   ervaring   van   zijn   leven.   Na   een   nieuwe   knie   te   hebben   gekregen   gaat   het   niet   meer,   anders   had   hij   het zeker   nog   een   keer   gedaan.   Voor   deze   mensen   gaan   we   een   kaarsje   branden.   Dit   waren   op   de   1e   dag   al   hele   leuke   ontmoetingen. Het   weer   zat   aardig   mee,   zonnetje,   maar   windje   tegen!   Tussen   de   bergen   door   is   het   net   of   er   ergens   een   deur   open   staat,   weet je   wel,   waar   ook   de   wind   op   staat.   In   een   dorpje   na   Rivière   hebben   we   op   een   bankje   een   broodje   gegeten,   heerlijk   zo   aan   het water.   We   vervolgden   onze   weg.   Na   verloop   van   +/-   2   uur   (   het   was   inmiddels   15:00   uur)   op   zoek   gegaan   naar   een   slaapplaats.   Wat dat   betreft   zat   het   een   klein   beetje   tegen.   De   camping   was   gesloten,   een   hotel   was   aan   het   verbouwen,   auberge   zat   dicht. Inmiddels   voelden   we   al   onze   spieren   en   botjes   in   ons   lichaam.   So   de   krootjes,   ze   zaten   er   allemaal!!!   Het   ging   nota   bene   ook   nog miezerregenen,   maar   gelukkig   in   Anhee   was   een   hotel.   Wel   geen   pelgrimsonderkomen,   maar   er   is   niks   anders.   Toch   had   Jacobus nog   wat   leuks   voor   ons   in   petto.   We   kregen   korting   voor   het   eten   en   de   kamer!   We   gaan   nu   dus   heerlijk   eten   en   vroeg   naar   bed, want na 20 km voor de 1e dag is rust zeker geboden. Frans. 02/04 Anhee - Anseremme Na   een   nachtrust   van   10   uur   (we   lagen   om   22:00   uur   al   op   bed   na   een   heerlijk   diner   en   een   zalige   massage, wat   zeer   nodig   was)   hebben   we   heerlijk   ontbeten   en   gingen   we   om   09:30   uur   weer   op   pad   richting   Dinant. Heerlijk   weer   langs   het   water   gelopen.   We   kregen   onderweg   het   vakantiegevoel   en   liepen   over   een   leuk paadje   +/-      6   km   naar   Dinant.   Maar   moeder   Mijntje,   we   hebben   ze   eerlijk   geteld   en   niets   erbij   verzonnen, tussen   Namen   en   Dinant   zijn   6!   sluizen.   Misschien   waren   er   toen   3,   maar,   heus,   het   zijn   er   nu   6.   Vandaag werd   het   een   redelijk   korte   route.   De   20   km   van   gisteren   voelden   we   nog,   dus   rustig   aan.   In   Dinant   de kerk   bezocht   die   prachtig   was,   heel   veel   mooie   glas-in-lood   ramen.   Er   liep   helaas   niemand   die   ons   een stempel   kon   geven.   Aan   de   Maas,   even   voorbij   Dinant,   een   broodje   gegeten,   we   hadden   al   koffie   en   soep op   in   de   stad.   Het   was   een   beetje   fris,   dat   wel,   maar   wel   droog.   Doorgelopen   naar   een   camping   aan   de Lesse,   even   voorbij   Anseremme,   ongeveer   2   km   van   de   route   af.   Maar   ja,   het   zij   zo.   En   nu   schrijf   ik   dit   in de   tent.   Heerlijk   om   weer   in   de   tent   te   bivakkeren.   Dit   lijkt   meer   op   pelgrimeren   dan   het   hotel.   Bij   de receptie   verteld   dat   we   naar   Santiago   de   Compostela   (S   de   C)   liepen   en   kregen   spontaan   2   muntjes   voor een   gratis   douche.   Dus   als   je   ook   besluit   om   ook   naar   S   de   C   te   gaan   lopen   kun   je   hier   bij   deze   leuke   camping   Villatoile   dus   gratis douchen.   Tof   hè?   Vanavond   eten   we   zeer   culinair   uit   eigen   keuken,   Uncle   Ben's   Rijst   met   champignons,   een   aanrader.   We   zoeken alleen nog een ober om ons te bedienen. Groetjes van ons.     Peta.     03/04 Anseremme - Hastière Hallo   iedereen.   Na   een   toch   wel   frisse   nacht,   maar   ook   lekker   geslapen,in   ons   tentje,   zijn   we   om   08:00   uur   opgestaan.   Het   was   niet helemaal   droog,   dus   de   tent   ook   niet.   Hij   ging   dus   een   beetje   nat   in   de   tas.   We   hebben   in   de   tent   nog   ontbeten   en   hebben   toen alles   in   de   rugzak   gedaan.   Het   droogmaken   van   de   tent   was   toch   nog   wel   een   heel   karwei,   zo   weer   voor   de   1e   keer,   en   dat   duurde dus   toch   nog   een   uur!   Zo   gingen   we   om   10:30   uur   op   stap.   Bij   de   receptie   hadden   we   geïnformeerd   naar   een   slaapplaats   in Hastière,   maar   er   waren   weinig   opties.   Op   goed   geluk   gingen   we   op   stap.   Na   een   klim,   de   1e   echte,   kwamen   we   uit   bij   Roches   de Freyr.   Daar   was   gelukkig   een   gelegenheid   voor   koffie   en   voor   de   plasgeitenbreier   Peta,   want die   moest   weer   es   zonodig.   Na   de   koffie   gingen   we   weer   verder.      Als   je   omhoog   gaat,   moet je   ook   weer   omlaag,   maar   dat   was   different   koek.   Ca.   150   m   naar   beneden   over   een   steil, modderig,   met   stenen   bezaaid   paadje.   Peta   ging   bijna   onderuit   en   ik   trouwens   ook!   Beneden gekomen   liepen   we   weer   verder   langs   de   Maas,   ca.   3   km   over   het   gras,   en   daarna   werd   het een   bospad   en   vervolgens   asfalt.   In   Hastière   maar   een   hotel   genomen.   Ze   durven   hier   in België   wel   prijzen   te   vragen   hoor!   Broodjes   voor   het   ontbijt   en   eten   voor   morgen hebben   we in   het   dorp   zelf dus   ingekocht.   Het   is   best   puzzelen,   maar   dat   maakt   het   ook   leuk.   De   kerk bezocht,   deze   was   wel   open   maar   meneer   Pastoor   was   elders.   Twee   vriendelijke   dames hebben     ons     bij     de     pastorie     gebracht     en     kregen     daar     onze     stempels     in     ons pelgrimspaspoort van   de   hulp   van   de   Pastoor.   We   gaan   nu   douchen,   eten   en   op   tijd   naar   bed. Groetjes van ons. Frans.  04/04 Hastière - Vodelee Vrijdag   vroeg   opgestaan,   want   we   wilden   weer   eens   wat   meer   kilometers   maken.   Gisteren   was   matig,   het   moet   rustig   opgebouwd worden.   Als   je   nu   het   gaspedaal   al   indrukt   en   je   krijgt   blessures,   dan   moet   je   dat   flink   bezuren.   We   ontbeten   op   de   kamer. Beneden   nog   koffie   gedronken   en   om   08:35   uur   liepen   we   lekker   bijtijds   weg.   Eerst   de   brug   over,   over   de   Maas,   want   Hastière   is in   2en   verdeeld.   Eerst   3   km   asfalt,   dat   ging   lekker,   even   inlopen.   De   bergen   waren   verstopt   in   de   mist,   maar   van   lieverlee   loste   dat op.   Af   en   toe   probeerde   de   zon   erdoor   te   prikken,   wat   af   en   toe   ook   lukte.   Wij   zien   dat   als   een   knipoog.   O   ja,   vrijdag   is   toch werkdag?   Nou,   dat   werd   het   voor   ons   ook!   Sjonge,   sjonge,   we   hadden   na   die   3   km,   11   km   bos   voor   de   boeg.   Het   leek   ons   heerlijk maar   dit   was   wel   effe   anders.   Er   liep,   volgens   de   kaart,   de   hele   11   km   een   beek.   Die   liep   er   ook,   een   mooi,   redelijk   snelstromend beekje,   daarlangs   was   een   pad.   In   het   begin   liep   dat   pad   relatief   naast   de   beek,   maar   soms   waren   er   zoveel   rotsformaties   dat   er alternatieven   volgden.   Het   pad   langs   de   beek   was   voor   80%   vreselijk   blubberig.   Dat   is   in   het   begin   wel   leuk,   maar   onze   zolen   zijn nieuw   en   pas   verzoolt   en   dan   ga   je   vacuüm   trekken.   Er   komen   dan   van   die   leuke   slurpgeluiden   vrij,   met   dat   gevolg   dat   onze schoenen   steeds   zwaarder   werden.   Soms   hield   het   pad   op,   zo   leek   het.   Niets   was   minder   waar.   We   moesten   over   de   berg   heen   en dat   was   ca.   150   m   hoog,   dus   klimmen   en   klauteren   met   die   blubber   schoenen.   Soms   was   het   zo   stijl,   dat   we   een   touw,   wat   ze   daar tussen   gespannen   hadden,   moesten   gebruiken   om   naar   boven   te   komen.   Dat   was   wel   leuk,   maar   wel   zwaar.   Tenslotte   zit   die   bult   van 17   en   15   kg   ook   nog   op   je   rug   hè?   Die   moest   ook   over   de   berg.   We   voelden   ons   net   Hannibal.   Dit   hebben   we   wel   3   keer   moeten doen.   Je   bent   heel   blij   dat   je   boven   ben,   maar   dat   zakken   is   ook   een   vak   apart.   We   troffen gelukkig   droog   weer,   anders   is   het   nog   gevaarlijk   ook.   Het   was   nu   ook   niet   zonder   risico, maar    wij    zijn    bikkels    en    hebben    het    goed    volbracht.    Het    is    wel    een    prachtig    stuk natuurgebied.   Heel   ruig   en   veel   vogels,   een   schitterende   combinatie.   Na   die   11   km,   waar   we toch   wel   bijna   4   uur   over   deden,   waren   we   blij   dat   het   voorbij   was,   want   het   was   heel   zwaar. Zoals   we   al   zeiden:   vrijdag   werkdag.   Daarna   hebben   we   op   een   bankje   lekker   brood   gegeten met   een   lekker   kopje   cup-a-soup.   Dat   ging   erin   als   Ketellapper.   Na   45   minuten   gerust   te hebben,   dit   hadden   we   welverdiend,   ging   de   tocht   weer   verder.   Via   Soulmee   ook   weer   flink stijgen   en   dalen   naar   Vodelee,   waar   een   camping   is.   Daar   ons   tentje   neer   geplant   en   gaan uitrusten van een zware, vermoeiende, maar o zo'n mooie dag. Tot morgen! Peta. 05/04 Vodelee - Mazee Een   bijzondere   dag.   Na   gisteren   nog   even   gezellig   in   het   café   van   de   camping   te   hebben   doorgebracht,   wat   ons   aan   de   kantine   in Oostvoorne   deed   denken,   een   plaats   waar   we   vroeger   met   de   kinderen   een   leuke   tijd   hebben   doorgebracht,   een   volkscafé   dus,   met types   als   Oma   van   Velzen   en   Ome   Cor,   maar   dan   op   z'n   Frans,   zijn   we   rond   21:30   uur   naar   onze   tent   gegaan   en   sliepen   meteen. Tijdens   de   nacht   was   het   gaan   regenen,   dus   hebben   we   de   tent   niet   geheel   droog   in   kunnen   pakken.   Om   ca.   10:00   uur   konden   we vertrekken.   Vandaag   ging   het   van   Vodelee   via   Doische,   Vaucelles   naar   Mazee   of   Treignes,   afhankelijk   van   de   slaapplaats.   We waren   nog   maar   net   vertrokken   of   de   sluizen   van   de   hemel   gingen   open.   Dus   regenpakken aan.   Na   ca.   een   km   of   2,   over   een   half   verharde   weg   door   het   bos,   ging   het   pad   over   in   en modderig   pad!!   Zo   nu   en   dan   tot   de   enkels   in   de   bagger.   Na   6.5   km   kwamen   we   in   Doische aan,   waar   we   bij   de   plaatselijke   super   boodschappen   hebben   gedaan.   Het   café   was   dicht, dus   geen   koffie!   Bij   navraag   moest   er   één   in   het   volgende   dorp   zijn,   dus   wij   in   de   regen verder.   Aangekomen   in   Vaucelles   zat   het   café   daar   ook   dicht!   Toen   we   bij   een   huis   aan   de overkant   aanbelden,   vertelde   de   dame   dat   er   verder   geen   andere   gelegenheid   was.   Zij nodigde   ons   uit   voor   een   bakkie   koffie   bij   haar   thuis.   Binnen   vertelden   wij   van   het   doel   van onze   wandeling.   Na   de   koffie   vertelden   wij   haar   dat   wij   voor   al   de   mensen   die   ons   tot enerlei   hulp   zijn   een   kaars   branden   in   S   de   C.   en   dat   we   dit   ook   voor   haar   zouden   doen.   Deze dame   was   hierdoor   zo   ontroerd   en   kreeg   tranen   in   de   ogen.   Wij   wisten   toen   ook   niets   meer te   zeggen.   Wat   een   kleine   tegendienst   allemaal   niet   teweeg   kan   brengen.   Bij   het   vertrek   bleef   ze   ons   uitzwaaien   tot   we   compleet uit   het   zicht   waren.   We   vervolgden   onze   weg   door   de   regen   en   waren   alle   2   bewogen   door   de   reactie   van   deze   vrouw.   Daar   het flink   was   gaan   regenen,   besloten   we   een   andere   weg   te   nemen   naar   Mazee.   Dus   niet   over   de   modderpaden   door   het   bos.   Even   voor Mazee   hielden   we   stil   bij   een   kapelletje   gewijd   aan   Jacobus.   Hier   konden   we   kiezen,   door   te   gaan   op   de   weg   die   we   al   liepen   of verder   over   het   officiële   pad.   Het   werd   het   laatste.   Dit   bracht   ons   bij   een   schitterende   gite   rural.   De   eigenaar   die   bij   toeval   aan de   andere   kant   van   de   weg   aan   het   werk   was,   was   genegen   ons   de   gite   te   geven   tegen   een   kleine   vergoeding.   Wij   waren   tenslotte pelgrims. Wordt vervolgd. Frans.                                                        06/04 Mazee - Olloy sur Viroine Vervolg zaterdag. De   zoon   van   de   eigenaar   (ca.   13   jr   oud)   sprak   net   als   Pa   een   beetje   Nederlands.   De   zoon   dus,   kwam   met   een   doos   hout   aansjouwen om bij ons de haard aan te steken. We kregen een rondleiding door dit grote mooie huis. Alles   was   aanwezig   en   we   mochten   ook   alles   gebruiken,   inclusief   wasmachine   en   droger!!   Het   mocht   ons   aan   niks   ontbreken   want   we waren   tenslotte   pelgrims.   's   avonds   de   natte   tent   te   drogen   gelegd   en   tv   gekeken,   alles   gewassen   en   gedroogd.   Luxe   hoor! Zondagmorgen   08:00   uur   op,   uit   het   raam   gekeken,   de   zon   scheen,   een   blauwe   lucht!   Een   half   uurtje   later   zei   Frans:   "Peet   kijk   es het   sneeuwt!   Ongelofeloos!"   We   hadden   een   rustige   dag   voor   de   boeg   (10   km)   en   morgen   25   km.   Wel   een   verschil   maar   dat   ligt   aan de   overnachtingsadressen,   want   we   hadden   besloten   om   deze   week   niet   in   de   tent   te   slapen   vanwege   het   weer,   nat,   koud,   blubber etc.   Op   het   gemak   rustig   ontbeten   en   een   bakkie   gedaan,   opgeruimd   en   de   eigenaar   geroepen   voor   de   betaling.   Wat   denk   je,   we hoefden   niets   te   betalen!   We   konden   het   niet   geloven.   't   Was   maar   voor   1   nacht   zei   ie   en   we   waren   pelgrims.   Ongelofelijk,   als Hollander   vind   je   'gratis'   een   mooi   woord   maar   hier   werden   wij   heel   verlegen   van.   Bij   vertrek   zwaaiden   ook   deze   mensen   ons helemaal   na.   Onderweg   hebben   wij   hier   nog   lang   over   gesproken.   Intussen   ging   het   regenen,   hagelen   en   sneeuwen.   Raar   land   dat België,   alles   tegelijk.   April   doet   wat   ie   wil.   Via   leuke   paadjes   blubberden   we   naar   Treignes   en   trokken   vacuüm   met   de   schoenen naar   Vierves   sur   Viroine,   café   was   gelukkig   hier   open.   Lekker   gegeten.   Daarna   goed   gevuld   verder   naar   Olloy   sur   Viroine. Aangekomen   gingen   we   richting   kerk,   die   was   open.   Wij   naar   binnen,   maar   achter   ons   kwamen   nog   meer   mensen   naar   binnen.   Wat bleek?   Er   volgde   een   doopdienst.   Die   hebben   we   dus   bijgewoond,   heel   apart.   Na   de   doopdienst   heeft   meneer   Pastoor   ons   naar   een slaapadres   gebracht   met   zijn   auto,   want   alle   slaap   dingen   waren   Fermee!   Dicht   dus!   Nu   gaan   wij   vroeg   ons   mandje   in,   want   morgen wordt een zware dag Groetjes van ons. Peta.                                                                  07/04 Olloy sur Viroine - Rocroi Na   een   heerlijke   nacht   op   de   manege,   annex   hotel,   waar   we   via   de   Pastoor   van   Olloy   sur   Viroine terecht   waren   gekomen,   gingen   we   op   pad   richting      Olgnies   en   Thierache   om   via   Manteau   naar Rocroi   te   gaan.   Het   1e   stuk   zo'n   9   km   was   een   behoorlijke   klim   van   ca.   100   naar   ca.   350   m.   en   dit   in een   prachtig   wintersplaatje.   Het   had   de   afgelopen   nacht   gesneeuwd,   alles   was   wit.   Aangekomen   in Olgnies   en   Thierache   bij   de   plaatselijke   restauranthouder   koffie   gedronken.   Vandaar   uit   het   bos door   naar   Manteau,   dat   was   even   anders.   Het   1e   stuk,   half   verhard   ging   wel,   maar   daarna!   tot   de enkels   in   de   modder.   Dus   4   km   ploeteren.   Even   voor   de   grensovergang met   Frankrijk   hebben   we   in schraal   zonnetje   ons   brood   op   gegeten,   maar   het   was   eigenlijk   te   koud.Vandaar   door   richting Rocroi.   Daar   vonden   we   in   het   centrum   een   gezellig   familiehotelletje.   Ook   konden   we   daar   via   het internet onze verhalen kwijt. Zo'n 1 1/2 uur typen! Daarna lekker naar bed. Frans.                                                                                                                    08/04 Rocroi  -  Gironval Opgestaan   om   7   uur   (na   een   nachtrust   van   9   uur)   beneden   in   het   hotel   ontbeten.   Het   1e   franse   ontbijt!   stokbrood,   jam   en   koffie. Buiten   had   het   flink   gevroren,   alle   auto's   waren   tenminste   flink   wit.   We   hebben   ons   warm   aangekleed   en   om   9   uur   op   pad.   Eerst een   stuk   asfalt   omlaag   en   toen!!   jawel   een   blubberpad   omhoog!!   maar   zoals   ik   al   zei,   het   had   gevroren,   dus   we   hadden   mazzel,   maar ja   ook   het   zonnetje   scheen,   dus   verschillende   gedeeltes   waren   wel   zacht   en   onze   paden   werden   daarom   ook   watergeulen!   Je   liep dus   of   door   de   blubber,   zacht   of   hard   of   door   het   water,   eer   dat   we   boven   waren,   hadden   we   al   flink   wat   energie   verbruikt.   Als beloning   kregen   we   een   prachtig   uitzicht.   Via   Bourge   Fidele   naar   Rimogne,   lunchtijd!   Daar   zijn   winkels   en   een   restaurant,   maar   ja, tussen   12   en   2   zijn   de   winkels   dicht   in   Frankrijk,   en   een   St.   Jaques   restaurant   was   ook   fermee.   Dus   op   een   muurtje   broodjes gegeten   die   we   's   morgens   hadden   klaargemaakt,   die   kleffe   franse   broodjes.   Heerlijk!   Maar   ja,   effe   zitten   is   ook   afkoelen,   en   dat lukt   goed   met   een   toch   al   te   koude   wind.   Dus   weer   verder   lopen.   Via   een   asfaltweg.    Bospaden   probeerden   we   toch   wel   iets   te mijden,   het   is   te   blubberig,   maar   soms   kom   je   er   niet   onderuit.   We   kwamen   terecht   in   Chalet   sur   Sormonne.   Daar   4   Belgen ontmoet   die   ook   naar   S   de   Compostela   liepen.   1   ging   nu   naar   huis,   die   had   een   ontsteking   aan   zijn   voet.   Deze   heren   lopen   wel   gem. 35 km per dag, hoelang ze dat volhouden weet ik niet. Ze moesten over 3 mnd. weer terug zijn. Dus we komen ze niet meer tegen. Verder   gelopen   naar   Murtin   Bogny,   daar   gingen   we   2,   5   km   van   de   route   af   naar   Surmonne,   voor   ons   hotel.   Wat   denk   je   wat!   Hotel bestaat   al   jaren   niet   meer!   Wat   nu?   Hier   en   daar   gevraagd   (   we   spreken   al   aardig   vloeibaar   frans)   nee   meneer,   in   een   dorp   terug moet   u   zijn,   dus   in   het   dorp   Murtin   Bogny   waar   we   net   vandaan   kwamen,   daar   is   een   gite,   dus   wij   weer   terug,   dat   is   balen.   5   km voor   Pierre   Sneau   (   piet   snot)   gelopen.   Komen   we   weer   daar   is   de   gite   niet   open!   Er   werd   ons   verteld   via   de   Mairie   (burgemeester) 5   km   verder   gelukkig   wel   aan   de   route,   daar   woont   iemand   die   Santiago   wandelaars   onderdak   aanbied.   Maar   waar   die   woonde   dat moesten   we   maar   ter   plaatse   vragen,   want   dat   wist   de   mairie   ook   niet.   Onze   voeten   gingen   al   zeer doen.   Gisteren   hadden   we   ook   al   29   km   gelopen.   Maar   je   wilt   toch   onderdak,   want   de   tent   is   nog steeds   geen   optie.   We   strompelden   weer   een   blubberpad   door   en   gingen   via   een   grasveld   en   asfalt naar   dat   voor   ons   toch   wel   te   hoog   gelegen   dorpje   Remilly   les   Pothees.   Daar   gevraagd   naar   de betreffende   persoon,   niemand   wist   hiervan,   het   lood   gaat   je   dan   in   de   schoenen   zitten,   en   die waren   al   zo   zwaar,   inclusief   de   blubber   aan   je   schoenen!   je   voelt   je   dan   een   beetje   zwerver. Jacobus   gevraagd   ons   toch   maar   een   beetje   te   helpen.   Via   via   kwamen   we   bij   een   chateau (kasteeltje)   terecht,   daar   woonde   een   ouder   echtpaar,   maar   de   dochter   wilde   ons   wel   helpen. Slaapplaats   wist   zij   ook   niet   123   maar   wij   hadden   nog   een   adres   wat   helaas   wel   buiten   de   route lag.    Na    een    kopje    thee    gedronken    te    hebben    heeft    zij    ons    met    de    auto    daar    gebracht. Fantastisch,   een   auberge   (soort   herberg)      in   Gironval   van   Agnes   en   Bruno   Ayer.   Dit   was   een   oude   watermolen   waarvan   het schoepenrad   nog   aanwezig   was.   Dit   gaf   al   direct   een   sfeertje.   Na   Jacobus   toch   maar   te   hebben   bedankt,   hebben   we   heerlijk gedoucht   en   fantastisch   gegeten.   Deze   dag   ook   ca.   28,5   km   gelopen.   We   waren   heel   erg   moe   en   gaan   dus   om   22.00   uur   onder   de wol. Peta.                               09/04 Gironval - La Lobbe Na   ons   lange   avontuur   van   gisteren   zouden   we   het   een   dagje   rustig   aan   doen.   Toen   we   het heerlijke   ontbijt   van   Agnes   naar   binnen   hadden   gewerkt   vertrokken   we   richting   Signy   L'   Abbaye. Na   een   wandeling   van   ca.   10   km,   door   een   schitterend   heuvelachtig   landschap   kwamen   wij   daar   aan. Daar   het   tijd   werd   om   te   pinnen   (alleen   de   zon   gaat   voor   niets   op)   even   bij   de   plaatselijke   bank naar   binnen.   Helaas   deze   had   geen   automaat   en   we   werden   doorgestuurd   naar   de   buurtsuper.   Dit kwam   goed   uit,   we   moesten   toch   nog   wat   boodschappen   doen.   Daar   we   hadden   afgesproken   dat   er 1   bij   de   rugzakken   zou   blijven   en   de   ander   zou   gaan   winkelen,   want   met   de   rugzakken   op   is   dit   een vermoeiende   bezigheid.   Ik   bleef   bij   de   rugzakken en   Peta   ging   winkelen.   Dit   was   dus   helemaal fout!!!   Wie   stuurt   er   nu   zijn   vrouw   uit   winkelen?   Ze   kwam   terug   met   een   mandje   vol   etenswaren   en die   moesten   natuurlijk   in   de   rugzak.   Voor   nog   ca.   8   km   naar   onze   slaapplaats.   Maar   ja   het   was allemaal   wel   lekker.   Na   het   winkelen   terug   naar   Centre   ville      om   even   in   de   kerk   te   kijken,   en misschien   wel   een   stempel   voor   onze   pelgrimspas.   In   de   kerk   was   men   bezig   met   de   voorbereiding voor   een   begrafenis,   maar   de   begrafenisondernemer   was   zo   vriendelijk   om   ons   naar   een   klooster te   brengen,   zo'n   200   m   van   de   kerk.   Daar   kregen   we   een   stempel   in   onze   pas.   Na   te   hebben bedankt   het   was   toen   ca.   12.30   uur   en   de   magen   knorden,   wij   naar   een   eetgelegenheid,   naast   de kerk.   Het   menu   voor   de   dag,   was   gebakken   koeientong   of   lapin   (konijn)   dus   eerst   een   lekkere salade   vooraf.   Maar   dan   Peta   lust   geen   tong   en   ook   geen   konijn,   dus   het   werd   patat   met   sla.   Maar voor   mij   de   3e   x   lapin!!!Na   de   maaltijd   nog   zo'n   8   km   naar   onze   slaapplaats,   in   de   buurt   van   La Lobbe.   Toen   we   een   stukje   door   het   bos   hadden   gelopen,   eerst   verhard,   wat   treft   ons   op   de laatste   km?   modder,   modder   en   nog   eens   modder.   Van   een   omvang   zoals   we   het   nog   niet   hadden   gehad.   Het   een   beetje   ontlopen ging   niet,   dus   dan   er   maar   doorheen,   met   de   schoenen   onder   de   modder   en   een   paar   kg   zwaarder   kwamen   wij   op   onze   slaapplaats aan.   we   hadden   een   prachtige   Chambre   d'Hotes   bij   Dhr   en   Mvr.   Carpentier.   Nu   nog   douchen   en   dan   naar   bed,   want   morgen   wordt een lange dag. Frans. 10/04 La Lobbe  -  Chateau Porcien Woensdagavond   na   een   welverdiende   douche   op   de   kamer   gegeten   en   's   avonds   in   de   serre   zitten   lezen   en   puzzelen,   met   een lekker   flesje   rode   wijn.   Om   22.00   ging   het   licht   uit.   's   Morgens   heerlijk   ontbeten   en   om   8.40   liepen   we   weg.   Het   was   een heuvelachtig   landschap   en   uitzichten   die   bekend   zijn   van   de   VSM   reclame.   Het   was   gelukkig   droog   en   de   zon   gaf   af   en   toe   een knipoog,   zo   van,   't   komt   goed   vandaag.   Via   een   asfaltweg   heuvelden   we   naar   Wasigny   en   later   ging   dit   over   in   een   graspad.   Nog   wel iets   drassig   maar   niet   zo   als   gisteren.   We   mijden   voorlopig   de   bossen,   ik   word   er   een   beetje   allergisch   voor   al   die   blubber.   Na Wasigny   weer   een   asfaltweg,   dat   schoot   lekker   op.   Aangekomen   bij   Justine   Herbigny;   een   bankje   gevonden   en   wat   dacht   je,   de zon   ging   heerlijk   schijnen.   Even   uitrusten,   de   tocht   ging   verder   naar   Hautte   ville,   een   mooie picknicktafel   gevonden   in   het   zonnetje.   Even   Riet   Poot   gebeld   om   de   groeten   te   doen   aan   de dames   van   de   club,   want   je   hebt   toch   een   donderdagmiddaggevoel.   Frans   heeft   lekker   soep gemaakt   en   hebben   er   ook   een   broodje   gegeten.   Ja,   ja,   het   werd   gewoon   warm.   Na   de   lunch   kwam er   nog   een   verhard   cq   graspad   van   8   km.   dit   was   goed   te   belopen,   maar   wel   heuvelachtig   en   poe poe      daar   krijg   je   't   nog   warmer   van.   Gestopt!   en   ja;   ja   de   jassen   gingen   uit!!   Zo   dat   liep   lekker. Maar   ja,   8   km   graspad   is   toch   een   end   hoor   en   dat   heuvel   op   en   af,   je   bent   wel   steeds   benieuwd wat   je   te   zien   krijgt   als   je   de   top   bereikt,   en   als   je   dan   in   het   rond   kijkt,   de   uitzichten   zijn   dan ware   cadootjes.   Zo   kwamen   we   dan   in   Chateau   Porcien.   Gevraagd   naar   een   slaapplaats   bij   de Mairie,   en   kregen   de   sleutel   van   een   judozaaltje.   Er   stonden   2   bedden   plus   2   onderschuifbedden, wc   plus   douche,   speciaal   ook   voor   pelgrims,   ons   1e   !   pelgrimsonderkomen.   Boodschapjes   gedaan   en   toen   we   terugkwamen   was   er   nog een   pelgrim   bijgekomen.   Henk   uit   Laren   (bij   Lochem),   gezellig   gebabbeld   en   met   elkaar   gegeten   bij   een   restaurantje   aan   de overkant. En toen weer vroeg onder de wol. Groetjes van de hanniballers.               Peta.                               11/04 Chateau Porcien  -  Neufchatel sur Aisne Na   lekker   te   hebben   geslapen   voor   mij   (Frans)   wat   minder,   ik   was   geregeld   wakker   en   dus   niet   geheel   uitgerust   verlieten   wij   onze dojo.   Het   was   een   beetje   druilerig   weer   dus   de   regenjassen   aan.   Toen   we   de   sleutel   van   het   lokaal inleverden   bij   de   Mairie   kregen   we   te   horen   dat   het   slapen   gratuit   was.   Ik   bedankte   en   we vervolgden   onze   weg.   Deze   ging   langs   een   kanaaltje   van   Chateau   Porcien   naar   Asfeld,   zo'n   12.5   km lang.    Daar    hebben    we    een    schitterend    kerkje    (Saint    Didier)    bezocht.        Deze    had    een    heel bijzondere   bouwstijl.   Binnen   was   de   inrichting   sober,   met   uitzondering   van   het   altaar,   wat   geheel was   gemaakt   van   hout,   en   voorzien   was   van   schitterend   houtsnijwerk.   Echt   iets   voor   Toon.   We hebben   er   foto's   van   gemaakt.   Na   dit   te   hebben   bekeken   zijn   we   naar   buiten   gegaan,   en   hebben gezamelijk   met   een   antal   franse   dames   die   ook   op   een   bankje   zaten   zitten   eten.   Na   het   eten moesten   we   nog   ca.   12   km   naar   NeufChatel   sur   Aisne   om   te   kijken   voor   een   slaapplaats.Toen   we het   dorp   waren   ingelopen   kwamen   we   Henk   weer   tegen,   die   was   net   gearriveerd   en   had   een slaapplaats   bij   het   plaatselijk   hotelletje,   annex   bar,   gokpaleis,   sigarettenverkoop,   etc.   Waar   ook   wij   onze   intrek   namen,   39 €   incl. ontbijt.   We   hebben   heerlijk   gedoucht   en   ik   zit   nu   lekker   dit   verhaaltje   te   schrijven,   want   soms   vallen   mijn   ogen   dicht.   Weer   vroeg naar bed. Frans.                                                                 12/04 Neufchatel sur Aisne - Reims Na   weer   een   heerlijke   nachtrust,   wat   toch   heel   belangrijk   is,   hebben   we   ontbeten   samen   met   Henk   in   het   hotel.   Om   8.40   liepen   we weg.   De   lucht   was   bijna   wolkvrij,   een   mooi   begin.   Al   vroeg   naar   Marco   en   Isabel   gebeld,   het   was   hun   6e   trouwdag.   We   vervolgden onze   route   van   gisteren   door   nog   2km   langs   het   kanaal   te   lopen,   wat   hier   en   daar   parkachtig   aandeed.   Heel   mooi.   Er   ging   geen vaart   doorheen,   das   nou   jammer.   Na   Pignicourt   gingen   we   het   kanaal   verlaten.   Zachtjes   klommen   we   omhoog   via   een   graspad.   Om je   heen   was   kale   vlakte,   daar   waar   noord   Frankrijk   bekend   om   staat.   Eenmaal   boven   hadden   we een   heel   mooi   panorama   met   in   de   verte   flauwe wolkenvelden   waardoor   het   net   leek   of   daar   zee was.   Bij   Orainville   kwam   Henk   weer   op   ons   pad,   je   laat   elkaar   volkomen   vrij   natuurlijk,   maar   zo   af en   toe   zie   je   elkaar   weer,   leuk.   We   zijn   met   z'n   drieen   gelopen   tot   Bermericourt   via   een   lange asfaltweg.   Wij   wilden   een   pauze   nemen   op   het   stoepie   bij   de   kerk,   en   Henk   wilde   liever   weer verder   lopen.   Even   later   gingen   we   richting   Loivre   en   troffen   daar   een   cafe   waar   we   een   kopje koffie   dronken.   Cafe's   hebben   een   andere   functie   in   Frankrijk,   een   andere   definitie   dan   bij   ons, iedere   man   begroet   elkaar   altijd,   of   met   een   hand   of   met   een   zoen.   Iets   waar   wij   enigszins vreemd   tegenaan   kijken.   Er   wordt   ook   bijna   altijd   gereageerd   als   wij   binnenkomen.   Zozo,   pelegrin zeker   he?   Oui,   zeggen   wij   dan,   Santiago   de   Compostela.   Vaak   wordt   doorgevraagd   hoelang   we erover   doen   en   hoe   zwaar   de   rugzak   wel   is.   Als   we   vertrekken   is   het   ook   altijd   Bon   route!   Heel   erg   leuk;   Het   leeft   hier   meer   dan bij   ons.   Ook   de   verhalen   van   Henk   gaf   dat   aan.   Het   werd   intussen   flink   bewolkt.   Na   de   koffie   weer   verder,   ditmaal   weer   langs   een ander   kanaal,   dat   leidde   naar   Reims.   Eerst   2   km   asfalt   en   de   resterende   5   km   over   een   verhard   pad.   En   ja   hoor,   in   de   verte   zag   ik een   spits   (schip)   aankomen,   hij   voer   heel   zachtjes   want   het   was   niet   zo   diep.   Al   2   dagen   verheugde   ik   me   op   een   schip,   dat verwacht   je   toch   langs   een   kanaal?   Maar   nu   zagen   we   er   toch   een.   Rond   de   klok   van   14.15   arriveerden   we   in   Reims.   Maar   we moesten   nog   4   km   door   de   stad,   voordat   we   bij   ons   hotel   aankwamen.   Wat   een   herrie   en   stank,   wachten   voor   het   stoplicht,   telkens weer   opstarten.   Allebei   hadden   we   zere   voeten.   Ook   ging   het   zachtjes   omhoog.   Er   was   wel   genoeg   om   je   heen   te   zien,   dus   de   4   km waren   zo   voorbij.   In   het   hotel   eerst   uitgerust   en   gedoucht,   en   kleding   gewassen;   Computer   opgezocht,   1,   1/2   uur   zitten   typen, gegeten en tv gekeken en vroeg gaan slapen. Groetjes de kanaallopertjes. Peta.                               13/04 Reims Vandaag   hebben   we   een   echte   rustdag,   lekker   ontbeten   en   dan   naar   de   kerk   in   Reims.   De   Kathedraal Notre   Dame.   We   zijn   er   op   het   gemak   naartoe   gewandeld,   zonder   rugzak   is   dat   een   heel   andere   belevenis, je   krijgt   bijna   vleugeltjes.   Even   de   druk   van   de   benen   af.   Zondagmorgen   in   Reims   is   erg   stil,   bijna   nog geen   mens   op   straat.   De   Kathedraal   van   Reims   heeft   een   schitterend   timpaan,   dat   is   het   buitenportaal van   de   kerk,   dat   vol   zit   met   beeldhouwwerk,   een   gigantisch   mooi   gezicht.   In   de   kerk   was   een   soort winkeltje   waar   foto's,   kruisjes   etc.   werd   verkocht.   Bij   navraag   kregen   we   daar   een   stempel   in   ons pelgrimspaspoort.   Nadat   we   de   stempel   hadden   gekregen   begon   de   Gregoriaanse   dienst.   Ondanks   dat   we er   weinig   van   konden   volgen   gaf   het   toch   een   goed   gevoel.   Na   de   dienst   zijn   we   koffie   gaan   drinken   samen met   Henk   die   ook   naar   de   kerk   was   gekomen.   Na   afgesproken   te   hebben   om   14.00   bij   ons   hotel   om   Henk even   te   helpen   met   het   internet   zijn   we   verder   Reims   ingegaan,   om   een   plaatsje   te   zoeken   om   te   eten.   Na het   eten   terug   naar   het   hotel.   Peta   ging   het   een   en   ander   achter   haar   ogen   bekijken,   en   ik   ging   beneden kijken   of   ik   wat   foto's   door   kon   sturen   wat   overigens   niet   is   gelukt.   Jammer,   maar   daar   moeten   jullie   nog   maar   even   op   wachten. Groetjes van ons. Frans.                                                                                          14/04 Reims -  Villers Marmery - Les Petites Loges Na   een   heerlijke   welverdiende   rustdag   in   Reims   liepen   we   na   een   heerlijk   ontbijt   weg   rond   9   uur.   We   moesten   nog   naar      het postkantoor   en   wisten   niet   hoe   laat   ie   open   ging.   Wij   dachten   9   uur   maar   't   was   8.30.   Daar   gevraagd   of   er   postrestant   was   maar er   lag   niks.   Eigenlijk   zijn   we   daar   ook   nog   te   kort   voor   weg,   hopenlijk   hebben   we   in   Vezelay   meer   geluk,   we   krijgen   al   heel   veel reacties   op   de   site   en   dat   vinden   we   heel   erg   leuk.   Bij   de   apotheek   nog   een   smeerseltje   gehaald   en   een   pilletje   voor   de   benen   voor Frans.   Na   een   rustdag   zijn   ze   nog   niet   helemaal   hersteld,   iets   met   de   pezen.   We   liepen   zachtjes   aan   de   stad   uit.   De   doorsnee   van Reims   is   zo'n   12   km.   We   moesten   dus   nog   ca.   8   km.   Na   een   dag   rust   moet   je   weer   even   op   gang komen   en   dat   gold   in   het   bijzonder   voor   Frans.   Alhoewel   de   rugzak   weer   vertrouwd   aanvoelde, klinkt   misschien   gek   maar,   toch   is   het   zo.   Bij   een   winkeltje   nog   wat   boodschappen   gedaan   en   bij een   cafeetje   nog   een   bakkie   koffie   gedronken.   Al   met   al   liepen   we   om   11.30   de   stad   uit   langs   het kanaal   naar   Sillery.   Eerst   asfalt   maar   later   een   gras-/verhard   pad.   Het   had   vannacht   geregend maar   wij   zijn   droog   vertrokken   later   langs   dat   kanaal   brak   de   lucht   open.   Wij   bukken   dus.   De   zon liet   z'n   knipoog   zien   en   we   gaven   een   knipoog   terug.   Langs   het   kanaal   was   leuk   lopen,   verschillende sluisjes,   en   we   troffen   het,   een   spits   in   het   sluisje,   dat   ca.   3   m   naar   beneden   schutte.   Aan   de andere   kant   van   het   kanaal   lagen   verschillende   bedrijven   ook   een   zandbedrijf,   maar   Koos   niet   pour vous   (voor   u)   je   past   niet   in   het   sluisje.   Via   Sillery   naar   Verzenay.   We   verlieten   het   kanaaltje   en vervolgden   onze   weg   over   de   snelweg   heen   en   over   het   TGV   traject   wat   daar   voorbij   dendert.   We   kwamen   terecht   in   de heuvelachtige   streek   waar   men   champagne   verbouwd,   eerlijk   waar   ik   heb   er   geen   fles   zien   groeien,   alle   gekheid   op      het   stokje, druiven   ook   niet.   Er   stonden   zover   het   oog   kon   reiken   duizenden   ranken,   een   prachtig   gezicht.   Wat   ook   een   prachtig   gezicht   was, was   de   bewolking,   ver   van   ons   waar   veel   buien   uitkwamen,   niet   te   zuinig.   Wij   maar   zeggen   dat   het   een   mooi   gezicht   was,   niet   te denken   dat   we   er   30   min.   later   ook   in   liepen,   langs   het   randje   van   de   bui   weliswaar,   maar   toch,   nat   is   nat   he!   De   benen   van   Frans gingen   moeizamer.   Bij   Verzenay   een   gite   gezien,   maar   nee   laten   we   maar   2   km   doorlopen   daar   zijn   er   meer.   Maar   in   Verzy   was   dus alles   vol,   maar   dan   ook   alles!!   zelfs   de   Mairie   had   geen   oplossing.   Een   vrouw   aangesproken   en   zij   was   bereid   om   het   een   en   ander   te bellen,   wat   een   andere   vrouw   ook   al   voor   ons   had   gedaan.   De   laatste   strohalm   was   de   sterkste.   er   was   een   plaats.   Hiep   hoi!   maar wel   5   km   van   de   route   af.   Even   buiten   Villers   Marmery   genaamd   Les   Petites   Loges,   De   vrouw   wilde   ons   daar   wel   brengen   met   de auto.   Bij   dit   gezin   kunnen   we   ook   avondeten   en   ontbijten   en   mochten   zelfs   dit   bericht   plaatsen.   We   gingen   vroeg   naar   bed   want   de 23 km van vandaag voel je alleen maar wegebben met bed en bad. Groetjes van de champagneranklopers. Peta. 15/04 Les Petites Loges – Conde sur Marne Na   ‘t   ontbijt   bij   Paul   en   Nicole,   met   allemaal   zelfgemaakte   produkten,   wat   heerlijk   was,   mochten   we   nog ons   verhaal   op   ‘t   internet   zetten   en   ook   nog   wat   foto’s   meesturen.   Daarna   zeiden   we   gedag   en   gingen onderweg   naar   Billy   –   Le   –   grand,   om   daar   weer   op   de   route   te   komen,   want   gisteren   moesten   we   van   de route   af   om   bij   onze   slaapplaats   te   komen. Dus   moesten   we   nu   een   stuk   langs   de   drukke   N44   en   dat   ging nog   niet   zo   snel,   want   de   achillespezen   deden   het   nog   niet   optimaal.   Na   ‘n   3   Km   gelopen   te   hebben   hadden we   een   ingang   naar   ‘n    wegrestaurant. Daar   hebben   we   koffie   gedronken   met   een   zaaalig   aardbeien gebakje.   Na   dit   genuttigd   te   hebben   terug   naar   de   N44. Het   laatste   stukje   liepen   we   door   ‘n   grasberm met   vrachtverkeer   langs   ons   heen   suizend. Bij   de   afslag   naar   Billy   –   Le   –   grand   gingen   we   onder   het   spoor en   de   snelweg   door. Daar   volgden   we   ‘t   verbindingskanaal   tussen   de   L’Aisne   en   de   Marne.      Het   vreemde was   echter,   toen   we   daar   liepen   zagen   we   geen   kanaal. Ca.   1   Km   verderop   vonden   we   ‘t   kanaal   toen   we   daar naar   beneden   liepen   zagen   we   de   ingang   van   een   tunnel   voorschepen. Het   gedeelte   van   deze   tunnel ging   dus   voor   ca.   2   Km   ondergronds,   onder   spoorlijn   en   snelweg   door.   En   ook   Peta   kreeg   weer   haar dag. Er   was   ‘n   spits   in   zicht. Het   bloed   kruipt   waar   ‘t   niet   gaan   kan. Het   moest   even   bekeken worden. Na   ca.   2,5   Km   kwamen   we   bij   een   jachthaven   uit,   met   2   schitterende   granieten   picknick tafels.     Het     was     in     middels     middag     dus     lunchtijd.     We     hadden     een     heerlijk     broodje kammenwattus. Je   zult   we   wellicht   afvragen   wat   dat   voor   ‘n   broodje   is.   Het   heeft   alles   weg   van een    giga    giga    eierkoek    met    sesamzaadjes    en    als    inhoud    sla,    komkommer,    tomaat    ei,    kip    en mayo. Lekker   joh,   daarbij   hebben   we   ‘n   heerlijk   zelfgemaakt   kopje   soep   genuttigd. Tijdens   het eten   brak   de   zon   door,   dat   was   even   heerlijk   genieten. Maar   ja,   niet   blijven   zitten,   want   dan   kom je   er   niet.   Dus   we   pakten   ons   boeltje   bij   elkaar   en   vervolgden   ons   pad   langs   het   kanaal. Na verschillende   sluizen   te   zijn   gepasseerd   (die   zijn   er   om   de   5   Km)   kwamen   we   aan   bij   Conde   sur   Marne. Aldaar   ‘n   hotelletje opgezocht.   We   hadden   hier   ‘n   simpele   kamer,   waarvan   de   verwarming   op   de   klok   staat. En   pas   rond   19.00   uur   aan   gaat. En   met   wc en   douche   op   de   gang   waarvan   de   deur   niet   dicht   kan,   laat   staan   op   slot. Als   het   licht   op   ‘t   toilet   door   ‘t   raampje   schijnt   dan   is   het bezet.   Na   een   plat   du   jour,   spaghetti   Bolognese,   en   ieder   1/4   liter   wijn. Peta   krijgt   er   altijd   zo’n   lekkere   kleur   van. En   ook   na   nog een lekker bakkie koffie zijn we nu op de kamer en schrijven dit verslag. Groetjes de sluizentellers. Frans.
31 Maart t/m 15 April
volgende pagina